سال انتشار: ۱۳۹۴

محل انتشار: اولین کنفرانس بین المللی حسابداری، مدیریت و نوآوری در کسب و کار

تعداد صفحات: ۱۶

نویسنده(ها):

بهرام یداللهی – دانشجوی کارشناسی ارشد حسابداری
ارسلان ایرجی راد – استادیار

چکیده:

این تحقیق تحت عنوان رابطه ساختار سرمایه با تاکید بر اهرم مالی با نرخ بازده و ریسک سیستماتیک شرکت های پذیرفته شده در بورساوراق بهادار تهران طی سالهای ۹۲-۱۳۸۸ مورد پژوهش قرار گرفته است .تصمیم گیری در مورد ساختار سرمایه، از مشکل ترین و چالش برانگیزترین مسائل پیش روی شرکت هاست. هدف ما در این پژوهش بررسی این موضوع می باشد که آیا انواع ساختار سرمایه در شرکتهایانتخاب شده در دوره زمانی مورد نظر تاثیری بر ریسک سهام و نرخ بازده آنها داشته است یا خیر؟ این تحقیق از نوع کاربردی می باشد که بااستفاده از اطلاعات واقعی و از طریق آماره های آزمون به اثبات فرضیه پرداخته شده است .قلمرو موضوعی تحقیق در برگیرنده شرکت هایفعال در بورس اوراق بهادار می باشد که طی سالهای ۹۲-۱۳۸۸ در بورس حضور داشته و حداقل یکبار از طریق افزایش سرمایه، تأمین مالی کرده باشند .روشهای آماری بکار گرفته شده جهت آزمون فرضیه، با استفاده از نرم افزار spss با روش رگرسیون پانل دینا می باشد. نتایج پژوهش حاکی از آن است که با استفاده از ساختار سرمایه (بدهی های بلندمدت/جمع حقوق صاحبان سهام) نمی توان ریسک سهام را پیشبینی کرد و ساختار سرمایه نمی تواند به عنوان یک عامل تشخیص ریسک سهام شرکتها برای تصمیم گیران باشد. برای آزمون فرضیات از سهمدل استفاده شده است. نتایج بدست آمده از مدل اول معنادار می باشد و برای مدل اول نتایج نشان دهنده این است که بین تغییرات نسبتبدهی به حقوق صاحبان سهام با تغییرات نرخ بازده سهام ارتباط معنی داری وجود دارد و این ارتباط مثبت می باشد. از آنجایی که نرخ بازدهسهام با ساختار سرمایه ارتباط معنی داری دارد لذا پیشنهاد می شود در هنگام نیاز به منابع مالی، در صورتی که منابع داخلی شرکت جوابگوینیاز مالی نباشد، جهت افزایش ثروت سهامداران تامین مالی بیشتر از طریق بدهی ها انجام گیرد.در مدل دوم بین ساختار سرمایه با ریسکسهام ارتباط معنادار وجود ندارد در نتیجه مدل سوم بدلیل عدم ارتباط ساختار سرمایه با ریسک ،کاربردی در این پژوهش نخواهد داشت.