مقاله رابطه ساختاری صفات درخودمانده گونه و صفات اسکیزوتایپی که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در بهار ۱۳۹۲ در مجله روانپزشکی و روانشناسی بالینی ایران (اندیشه و رفتار) از صفحه ۳۴ تا ۴۲ منتشر شده است.
نام: رابطه ساختاری صفات درخودمانده گونه و صفات اسکیزوتایپی
این مقاله دارای ۹ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله صفات درخودمانده گونه
مقاله صفات اسکیزوتایپی
مقاله رابطه ساختاری

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: خانجانی زینب
جناب آقای / سرکار خانم: هداوندخانی فاطمه
جناب آقای / سرکار خانم: هاشمی نصرت آبادی تورج
جناب آقای / سرکار خانم: محمودعلیلو مجید
جناب آقای / سرکار خانم: بخشی پور عباس

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
هدف: هدف پژوهش حاضر تعیین رابطه صفات درخودمانده گونه و صفات اسکیزوتایپی بود. روش: ۱۸۴ دانش آموز عادی شهر ری با دامنه ۱۹-۱۶ سال به روش نمونه گیری تصادفی خوشه ای انتخاب شدند و به نسخه فارسی مقیاس درخودماندگی بهر بزرگسال (AQ) و پرسش نامه شخصیت اسکیزوتایپی (SPQ) پاسخ دادند. داده ها با ضریب همبستگی پیرسون و مدل یابی معادله ساختاری تحلیل شدند. یافته ها: میان نمره کلی AQ و SPQ و میان برخی از خرده مقیاس های این دو مقیاس با یکدیگر همبستگی وجود داشت. یافته های SEM نشان داد رابطه ساختاری قدرت مندی میان صفات اسکیزوتایپی و صفات درخودمانده گونه وجود دارد (r=0.91, P<0.05) و در این میان اسکیزوتایپی منفی (r=0.91) خرده مقیاس «ارتباط» از بهر درخودماندگی (r=0.61)، در مقایسه با سایر خرده مقیاس ها نقش مهم تری ایفا کردند. بدین معنی که صفات در خودمانده گونه و صفات اسکیزوتایپی در بعد میان فردی و ارتباط هم پوشی داشتند. اسکیزوتایپی آشفته نیز با خرده مقیاس «ارتباط» از بهر درخودماندگی رابطه مثبت داشت. نتیجه گیری: صفات درخودمانده گونه رابطه ساختاری قدرت مندی با صفات اسکیزوتایپی و هم چنین همبستگی مثبت با اسکیزوتایپی مثبت، منفی و آشفته داشت. با توجه به تشابه قابل توجه در نشانه های این دو طیف، به ویژه در حوزه میان فردی، پیشنهاد می شود برای تمایز تشخیصی میان دو دسته اختلال، ملاک های دقیق و روشن در نظر گرفته شود.