سال انتشار: ۱۳۹۴

محل انتشار: دومین کنفرانس ملی توسعه پایدار در علوم تربیتی و روانشناسی، مطالعات اجتماعی و فرهنگی

تعداد صفحات: ۷

نویسنده(ها):

مرجانه حسین جعفرپور – دانشجوی کارشناسی ارشد برنامه ریسی تحصیلی دانشگاه آزاد اسلامی اصفهان (خوراسگان)، گروه روانشناسی، اصفهان، ایران
فیروزه جعفرپور – دانشجوی کارشناسی ارشد برنامه ریزی تحصیلی دانشگاه آزاد اسلامی اصفهان (خوراسگان)، گروه روانشناسی، اصفهان، ایران

چکیده:

پرسش یکی از رایج ترین ودر عین حال یکی از ساده ترین مهارت هاست. مهمترین شکل تعامل انسانی، ارتباطی است که بر مبنای پرسش و پاسخ پی ریزی می شود. بنابراین به عنوان یک مهارت در تمامی سطوح تعامل اجتماعی مورد نیاز است. از اینرو نظام های آموزشی باید بتوانند دانش آموزان را به مهارت پرسشگری مجهز نمایند و به آنها بیاموزند که طرح پرسش، کلید دستیابی به پاسخ های بزرگ است. دانش آموز باید به پرسیدن به عنوان یک عامل اصلی و ریشه ای در یادگیری بنگرد و به سادگی از کنار آن نگذرد. از سویی دیگر در جهان امروز هر انسانی برای درست زیستن نیازمند فراگیری درست فکر کردن می باشد. تفکر انتقادی فرآیند فعالیت منظم عقلانی و ماهرانه مفهوم سازی، کاربرد، تجزیه و تحلیل، ترکیب و ارزشیابی مجموعه ای از اطلاعات و یا تعمیم آن می باشد که به وسیله مشاهده، تجربه، اندیشه، منطق با ارتباط به عنوان راهنمای نگرش و رفتار عمل می نماید. همچنین یونیسف نیز در آخرین تقسیم بندی خود مهارت تصمیم گیری و تفکر انتقادی را یکی از مهارت های زندگی برشمرده است. در این مقاله تلاش بر این است که به مرور تعاریف، مباحث و رویکردهای متعدد ارائه شده در زمینه ی تفکر انتقادی و پرسشگری پرداخته شود و همچنین شواهد نظری و تجربی موجود در این زمینه معرفی شوند.