سال انتشار: ۱۳۹۴

محل انتشار: اولین کنفرانس ملی علوم مدیریت نوین و برنامه ریزی پایدار ایران

تعداد صفحات: ۱۱

نویسنده(ها):

احمد هیکی – کارشناس ارشد علوم سیاسی
احسان آریادوست – کارشناس ارشد تاریخ ایران اسلامی

چکیده:

برای مدیریت بهتر منابع انسانی و برنامه ریزی های فرهنگی و اجتماعی در مناطقی که اقوام مختلف در انها سکونت دارند بهتر است با برخی از گرایش های فرهنگی و شخصیتی افراد آن منطقه آشنا شد.قانون گرایی گرایش به اجرای قانون درزندگی اجتماعی ویکی از شاخصه های جامعه مدنی است . جوامعی که قانون گرایی بیشتری در بین افراد آنها مشاهده می شوددربه دست آوردن توسعه در تمامی ابعاد آن موفق تر عمل کرده اند.حال اگر قوانین تصویب شده در جامعه از سوی برخیافراد نادیده گرفته شود با پدیده ای به نام قانون گریزی مواجه هستیم . به این ترتیب هر چه از قانون گرایی دور شویم بهسمت قانون گریزی پیش رفته ایم . عوامل مختلفی برای قانون گرایی و قانون گریزی افراد یک جامعه ذکر شده است که یکی از مهمترین آنها عامل فرهنگی است.در شهرستان اندیمشک امروز با پدیده ای به نام کدخدا گرایی مواجه هستیم که ریشه درفرهنگ اجتماعی گذشته ساکنین این منطقه دارد.در این مقاله به بررسی رابطه کدخدایی گرایی و قانون گرایی پرداخته شده که در آن ۳۱۸ نفر از ساکنین این شهرستان مورد بررسی قرار گرفته اند و داده ها توسط نرم افزارspss مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت و نتایج نشان می دهد که کدخدایی گرایی با قانون گرایی رابطه معکوس دارد وبا افزایش کدخدایی گرایی قانون گرایی کاهش یافته و جامعه به سمت قانون گریزی پیش می رود