سال انتشار: ۱۳۹۴

محل انتشار: دومین کنفرانس ملی توسعه پایدار در علوم تربیتی و روانشناسی، مطالعات اجتماعی و فرهنگی

تعداد صفحات: ۱۵

نویسنده(ها):

سمیه حاجی علیزاده – دانشجوی کارشناسی ارشد روانشناسی بالینی دانشگاه آزاد اسلامی واحد سیرجان
حسین مطهری – استادیار دانشگاه شهیدباهنر کرمان

چکیده:

پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه بین ناگویی هیجانی با مشکلات بین شخصی دانشجویان انجام شد.: پژوهش توصیفی از نوعهمبستگی بوده ، جامعه مورد مطالعه شامل کلیه دانشجویان دانشگاه آزاد واحد سیرجان می باشد.برای تعیین حجم نمونه بااستفاده از جدول مورگان ۴۰۰ نفر از آنان انتخاب خواهد شد.ابزار مورد استفاده در این پژوهش ، مقیاس ناگویی هیجانی تورنتو(FTAS-20) و مقیاس مشکلات بین شخصی (IIP-60) بود. نتایج پژوهش نشان دادکه بین مشکلات بین شخصی با ناگوییهیجانی رابطه مثبت ومعناداروجود داشت (p=0.004 , r=0. 14) بین قاطعیت با ناگویی هیجانی رابطه مثبتومعناداروجودداشت (p=0.00, r=0.19) بین اطاعت پذیری با ناگویی هیجانی رابطه ای وجود نداشت. (p=0.08, r=0/08) بینصمیمیت با ناگویی هیجانی رابطه مثبت و معناداروجود داشت (p=0.00, r=0.20) بین مسئولیت پذیری با ناگویی هیجانیرابطه مثبت ومعناداروجود داشت (p=0.00, r=0.25) بین مهارگری با ناگویی هیجانی رابطه مثبت ومعناداروجودداشت (p=0.02, r=0.11) بین مشکلات بین شخصی دانشجویان زن و مرد تفاوتی وجود نداردبین ناگویی هیجانی دانشجویانزن و مردتفاوت وجود دارد..بر اساس نتایج پژوهش حاضر می توان نتیجه گرفت که طیف گسترده مشکلات بین شخصی همانطورکه بر حسب سایر توانمندی های فرد تعدیل می شوند ، ممکن است تحت تأثیر ویژگی هاومؤلفه های ناگویی هیجانی نیز قرار گیرند.