سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: اولین همایش ملی بهداشت، ایمنی و محیط زیست (HSE)

تعداد صفحات: ۷

نویسنده(ها):

شهناز طباطبایی – گروه ایمنی صنعتی دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی
حمیدرضا تقوی – گروه ایمنی صنعتی دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی
سولماز آذربرا – گروه مشاوره و راهنمایی دانشگاه آزاد اسلامی واحد اسلامشهر

چکیده:

باتوجه به اهمیت فرهنگ ایمنی و ارتباط آن با سطح ایمنی کارکنان پژوهشی در زمینه ارتباط بین فرهنگ ایمنی و متغیرهای جمعیت شناختی برای کارکنان کارخانهگستر پلاستیک انجا م شد این پژوهش توصیفی – پیمایشی بود جامعه آماری ۱۵۰ نفر ازکارکنان شاغل درکارخانه گستر پلاستیک در شش ماه اول ۱۳۸۹ و گروه نمونه ۵۰ نفر از کارکنان شاغل دراین کارخانه را تشکیل میدادند روش نمونه گیری تصادفی ساده بود و پرسشنامه های اطلاعات فردی ت شغلی و فرهنگ ایمنی که اعتبار آن از طریق ضریب الفای کرونباخ ۰/۶۸ محاسبه و و روایی آن توسط متخصصین روانسنجی تایید گردید اجرا شد به منظور تجزیه و تحلیل داده ها از آمار توصیفی ضریب همبستگی پیرسون، t دو گروه مستقل و تحلیل رگرسیون تک متغیری استفاده گردید بین فرهنگ ایمنی با سن و تحصیلات کارکنان ارتباط معناداری وجود داشت و فرهنگ ایمنی از طریق سن و تحصیلات آنها قابل پیش بینی بود. بین فرهنگ ایمنیو تحصیلات و همچنین سابقه کار کارکنان تفاوت معناداری وجود نداشت ولی بین فرهنگ ایمنی و بخش فعالیت تفاوت معناداری در سطح a-0/01 یافته شد می توان گفت که کارکنان مسن تر از فرهنگ ایمنی بالاتر و کارکنان تحصیل کرده از فرهنگ ایمنی پایین تری برخوردار بودند علاوه بر این کارکنان با سطوح تحصیلات و سوابق کار متفاوت از لحاظ فرهنگ ایمنی تفاوت معناداری با یکدیگر نداشتند ولی افراد شاغل در دو بخش فعالیت از لحاظ فرهنگ ایمنی تفاوت معناداری را با یکدیگر نشان دادند. به منظور ارتقا فرهنگ ایمنی برگزاری کلاسهای آموزشی برای کارکنان به مدیران واحدهای صنعتی توصیه گردید.