سال انتشار: ۱۳۹۴

محل انتشار: دومین کنفرانس ملی توسعه پایدار در علوم تربیتی و روانشناسی، مطالعات اجتماعی و فرهنگی

تعداد صفحات: ۲۴

نویسنده(ها):

ابراهیم شمشیری –

چکیده:

این پژوهش با هدف رابطه بین دانش فناوری اطلاعات و خودکارآمدی با سبک مدیریت کلاس در معلمان مقطع ابتداییدر شهرستان خواف به انجام رسیده است. به منظور دست یابی به هدف فوق تعداد ۲۶۷ نفر از معلمان مقطع ابتدایی از طریقنمونه گیری تصادفی طبقه ای به عنوان نمونه انتخاب شدند. گردآوری دادهها با استفاده از پرسشنامه دانش فناوری اطلاعات،خودکارآمدی و سبک مدیریت کلاس صورت گرفت. در این پژوهش پایایی پرسشنامه ها با استفاده از آلفای کرونباخ برایدانش فناوری اطلاعات ۰/۵۵۵ ، خودکارآمدی ۰/۷۲۴ و سبک مدیریت کلاس ۰/۶۵۵ به دست آمد. روایی آنها از طریق تحلیلمولفه های اصلی بررسی شد. از آزمون های آماری T مستقل، ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل واریانس یک طرفه برای تجزیه و تحلیل داده ها استفاده شد .بر اساس نتایج به دست آمده، بین میزان استفاده از فناوری اطلاعات، خودکارآمدی، استراتژی های آموزشی و مدیریتکلاس با سبک مدیریت کلاس، سبک مداخله گر و تعامل گرا رابطه معناداری وجود ندارد. اما با سبک مدیریت غیر مداخلهگر همبستگی مثبت و معناداری مشاهده شد. بین مولفه فعال نگه داشتن دانش آموزان با سبک مدیریت کلاس، سبکمداخله گرا و سبک غیر مداخله گرا رابطه معنادار نمی باشد. اما با سبک تعامل گرا همبستگی مثبت و معنادار بود. همچنینبین دانش فناوری اطلاعات با خودکارآمدی معلمان، استراتژی های آموزشی و مدیریت کلاس رابطه معنادار به دست نیامد.اما با فعال نگه داشتن دانش آموزان همبستگی مثبت و معنادار مشاهده شد. بر اساس فرضیه های دیگر پژوهش بین دانشفناوری اطلاعات، خودکارآمدی معلمان و سبک مدیریت کلاس از لحاظ جنسیت، سن، مدرک تحصیلی، سابقه خدمتبررسی شد. که نتایج نشان داد که دانش فناوری اطلاعات با سابقه خدمت، مدرک تحصیلی و سن، خودکارآمدی با مدرکتحصیلی وسبک مدیریت کلاس از لحاظ جنسیت تفاوت معناداری مشاهده شد و سبک های مدیریت کلاس در گروهمعلمان زن نسبت به معلمان مرد بیشتر است.