سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: اولین همایش ملی آموزش در ایران ۱۴۰۴

تعداد صفحات: ۷

نویسنده(ها):

احمد طاهری – کارشناس ارشد مدیریت آموزشی،رئیس گروه آموزش راهنمایی وهدایت تحصیلی اد

چکیده:

در این مقاله،پس از ارائه معنی ومفهوم تعلیم وتزکیه ،به بیان اهمیت تعلیم وتربیت پرداخته شده است. ازنگاه شریعت اسلامی ،انسان مجموعه ای از استعدادهای بالقوه است که برای به فعلیت در آوردن این استعدادها و توانایی ها،نیازمند تعلیم وتربیت است.آنچه هدف تعلیم وتربیت اسلامی است حقیقت جویی وحصول رستگاری است واین مساله جز از طریق تعلم وتعقل در کنار تزکیه حاصل نمی شود.نگارنده در ادامه، رابطه تعلیم وتزکیه وهمچنین بحث تقدم وتاخر آنها از منظر قرآن وروایات را مورد بررسی قرار داده است. در قرآن کریم تعلیم وتزکیه در کنارهم آمده است ،هرچند گاهی تعلیم بر تزکیه مقدم می شود وگاهی تزکیه بر تعلیم .راز تقدیم وتاخر هرچه باشد رسالت پیامبران الهی از دو مولفه تعلیم وتزکیه صورت می بنددواین به معنای آن است که انسان وارسته دینی ،انسانی است که برفراز دانش ورزی وتزکیه وپیرایستگی روحی آشیانه کرده است.درقسمت بعدی مقاله ،دیدگاه های بنیانگذارکبیر انقلاب اسلامی درخصوص تعلیم وتزکیه مطرح گردیده است. با تدقیق وتامل در مکتوبات عرفانی وکلام نورانی امام راحل به جایگاه والای تعلیم وتزکیه و لزوم توجه جدی به هردوی آن در این آثار ارزشمند واقف می گردیم ودر می یابیم که امام خمینی (ره)در نگارش این صحیفه های گران سنگ عرفانی با دید ژرف به معارف الهی،اهداف تعلیمی وتربیتی والایی در جهت تحقق تزکیه نفس وکمال انسانی دنبال نموده است.ایشان با حرکت نقلابی خود به همه آموخت که حکومت منهای دین به هر نام ونشانی که باشدبسوی ظلم وتعدی به توده های رنجدیده ملت خواهد انجامید واز سوی دیگر معنویت ودین اگر در پستوی خانه ها وزاویه مساجد وکنج معابد بماند نهایتی جز زبونی وخواری فرد وجامعه ببار نخواهد آورد.نویسنده در انتهای مقاله ضمن اشاره به سند چشم اندازجمهوری اسلامی ایران در افق ۱۴۰۴ لزوم توجه جدی به مقوله تعلیم وتزکیه در نظام جمهوری اسلامی ایران را تبیین نموده است.