سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: همایش ملی سازه، راه، معماری

تعداد صفحات: ۹

نویسنده(ها):

احسان احسانی – دانشجوی کارشناسی ارشد

چکیده:

اثرمعماری دراطراف و گوشه های خود دارای و مرزهایی استکه این مرزها اغلبدر ارتباط با شهر تعریف می شوند و معمولا به عنوان خطی جدا کننده بین لبه ی بنا و فضاهای متعلق به شهر منظور می گردند درحقیقت مرزها و لبه های اثر معماری امکانات بالقوه ای برای افزایش کیفیات فضایی ساختمان و شهر هستند ارتباط بین بنا و شهر در معماری برونگرای امروز چندان مورد توجه قرار نمیگیرد درحالیکه توجه صحیح به این رابطه درمعماری درونگرای گذشته به تقویت پیوستگی بنا و شهر و افزایش کیفیات فضای شهری منجر شده ست این مقاله به بررسی عوامل و ویژگیهایی که به برقراری و تقویت ارتباط بنا و شهر کمک می کند می پردازد روش تحقیق این مقاله مطالعه کتابخانه ای منابع معماری و شهرسازی مرتبط بررسی بناها فرهنگستان زبان و ادبیات فارسی کتابخانه ملی و مسجد شیخ لطف اله می باشد نتیجه بررسی ها نشان میدهد که نادیده گرفتن برخی ویژگیهای فضاهای میانی بنا و شهر و حذف برخی فضاهای نیمه خصوصی ـ نیمه عمومی که درمعماری گذشته ایران حضور داشته اند ارتباط بنا و شهر امروز را کمرنگ کرده است.