سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: اولین همایش ملی علوم شناختی در تعلیم و تربیت

تعداد صفحات: ۹

نویسنده(ها):

امیر احمدی – دانشجوی کارشناسی روانشناسی بالینی- دانشگاه آزاد اسلامی تبریز
غلامرضا چلبیانلو – دانشجوی دکترای علوم اعصاب شناختی- دانشگاه تبریز
حافظ عطاپور – کارشناس روانشناس بالینی- دانشگاه آزاد اسلامی تبریز

چکیده:

فراشناخت حوزه نوینی از روان شناختی است که پیشه آن به دهه ۱۹۷۰ می رسد (صالحی، ۱۳۸۰). فلاول نخستین کسی بود که در سال ۱۹۷۹، اصطلاح فراشناخت را مطرح کرد. به نظر فلاول (۱۹۷۹، ۱۹۸۷)، فراشناخت هم شامل فرآیندهای شناختی و هم شامل تجارب با تنظیم شناختی است. دانش فراشناختی به اکتساب دانش پیرامون فرایندهای شناختی و دانش در باره نحوه استفاده از فرآیندهای کنترل شناختی شاره دارد (وست وود، ۱۹۹۳، به نقل از لوینگ استون، ۱۹۹۷). مدلها و نظریات متفاوتی در مورد فراشناخت ارائه شده که در صورت مقایسه این نظریات با یکدیگر می توان به مواردی اشاره کرد که دارای شباهت بوده و از نقطه نظر اصل موضوع (فراشناخت)، دارای موافقت در مؤلفه های فراشناخت می باشد.