سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: همایش منطقه ای روانشناسی و علوم تربیتی

تعداد صفحات: ۴

نویسنده(ها):

میترا مصلحی جویباری – دانشجوی کارشناسی ارشد روانشناسی تربیتی
بهرام میرزاییان – دکتری تخصصی روانشناسی
رمضان حسن زاده – عضو هیئت علمی دکتری تخصصی روانشناسی

چکیده:

هرچه فکر احساس و انجام دهیم شناخت ها و هیجا ها و رفتارهایمان را به وجود می آورند سیمپکنیز ۲۰۱۱ نبود بیماری اغلب معادل با سلامتی به کار می رود اما تعریف سازمان جهانی بهداشت فراتر از نبود صرف بیماری است سلیگمن ۲۰۰۹ معتقد است که روانشناسی معقولانه درزمینه مشکلات و اختلال های روانی نظیر افسردگی خشم اعتیاد نگرانی و قربانی شدن عمل کرده است اما دررابطه با سلامت ذهن یعنی احساس مثبت مثبت اندیشی همکاری هدفمندی و ارتباط مثبت ضعیف عمل کرده است امروزه درهمه نهادها و سازمان های دولتی و غیردولتی ازجمله نظام آموزش و پرورش اولویت ودغدغه خاطر مدیران و اعضای سازمان بحث نیرویا نسانی و توجه به این عامل مهم تاثیر گذار است و از طرفی بقا و دوام هرسازمانی به نیروی انسانی آن ارتباط دارد سلامت شادکامی و موفقیت درزندگی وابسته به رشد شایستگی روانی اجتماعی است و هدف رشته روانشناسی مثبت ارتقا احساسات مثبت ویژگی شخصیتی مثبت و موسسات مثبت گرا می باشد فریدنبرگ ۲۰۱۰ امید به آینده به عنوان یک عامل شناختی م یتواند افراد را درراه رسیدن به موفقیت یاری رساند.