سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: اولین کنفرانس مجازی ذخیره سازی زیرزمینی مواد هیدروکربوری

تعداد صفحات: ۱۰

نویسنده(ها):

سیدنورالدین سعادت میرقدیم – کارشناس فنی موسسه مهندسین مشاور ایمن سازان، قرب قائم(عج) قرارگاه ساز
احسان کوچکی – کارشناس فنی موسسه مهندسین مشاور ایمن سازان، قرب قائم(عج) قرارگاه ساز

چکیده:

ذخیره سازی زیرزمینی گاز طبیعی عموماً در میادین نفت و گاز تخلیه شده، سفره های آب زیرزمینی و مغارهای نمکی، انجاممی شود. این روش های ذخیره سازی نیازمند شرایط زمین شناسی خاصی هستند ولی در بسیاری از مناطق ایران این شرایط وجود ندارد. ذخیره سازی مغارهای سنگی با پوشش فلزی (Lined Rock Cavern) جایگزینی مناسب برای این نوع مناطق می تواند باشد. این مغارهای ذخیره سازی عموماً دارای قطر ۴۰-۳۵ متر و ارتفاع ۶۰ تا ۱۰۰ متر بوده و معمولاً در عمق ۹۰ تا ۲۰۰ متری داخل زمین قرار می گیرند. ظرفیت (حجم عملیاتی) خیره سازی آنها ۱۲ تا ۳۰ میلیون متر مکعب و حداکثر فشار ذخیره سازی ۱۵۰ تا ۳۰۰ بار است. ساخت این نوع مخازن بطور کلی شامل دو قسمت تاسیسات زیرزمینی و سطحی است.تاسیسات زیرزمینی شامل یک یا چند مغار ذخیره سازی، یک شفت عمودی و سیستم تونل های دسترسی ارتباط دهنده سطحزمین و مغار هستند. تاسیسات سطحی شامل ایستگاه کمپرسور، تجهیزات گرمایشی ، لوله گذاری ، شیرهای فلکه، سیستم های اندازه گیری و کنترل، واحد آ بزدایی و … هستند. تکنولوژی LRC دارای ویژگی های قابلیت گسترش و تعداد سیکل برداشت بالا و همچنین قابلیت تحویل و پیک سرویس بالا نسبت به سایر روشهای ذخیره سازی است. علاوه بر آن، مدیریت وبرنامه ریزی برای احداث و حتی نحوه بهره برداری از این نوع مخازن، بسیار آسانتر و قابل لمس تر از سایر روش ها است. لذااز این تکنولوژی می توان علاوه بر مناطقی که امکان احداث سایر روش های ذخیره سازی وجود ندارد، در مواقعی که احتیاجبه نیازهای فو ق الذکر باشد نیز به عنوان یک روش سودمند استفاده نمود.