مقاله دوز مناسب تیمار با سیتوکالازین B در سلول های مغز استخوان موش نر سوری نژاد Balb/c در شرایط in vivo با استفاده از آزمون میکرونوکلئوس که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در بهار ۱۳۹۲ در تازه های بیوتکنولوژی سلولی مولکولی از صفحه ۴۵ تا ۵۱ منتشر شده است.
نام: دوز مناسب تیمار با سیتوکالازین B در سلول های مغز استخوان موش نر سوری نژاد Balb/c در شرایط in vivo با استفاده از آزمون میکرونوکلئوس
این مقاله دارای ۷ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله پرونورموبلاست
مقاله سیتوکالازین B
مقاله سیتوکینز
مقاله آزمون میکرونوکلئوس

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: جواهری راحله
جناب آقای / سرکار خانم: صالح مقدم مسعود
جناب آقای / سرکار خانم: سرمدنبوی سیدمحمد

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
سابقه و هدف: در حال حاضر، از سیتوکالازین B به عنوان متوقف کننده سیتوکینز در سلول های در حال تقسیم، برای درمان انواعی از سرطان استفاده می شود.
مواد و روش ها: موش های نر Balb/c (25-30 گرم) به دو گروه تقسیم شدند: گروه کنترل و مورد آزمایش. به موش های گروه کنترل آب مقطر استریل و به گروه تیماری دوزهای ۱،۲،۳،۵ میلی گرم به ازای هر کیلو گرم وزن موش سیتوکالازین B به ناحیه صفاقی تزریق شد. بعد از ۲۴ ساعت موش ها با کلروفرم کشته شدند و هر دو استخوان ران از بدن جدا سپس مغز استخوان با ۱ میلی لیتر محلول Kcl استخراج شد. سو سپانسیون سلولی به دست آمده به مدت ۵ دقیقه تحت سانتریفوژ ۱۰۰۰ rpm قرار گرفتند. در نهایت گسترش های سلولی بر روی لازم تهیه گردید.
یافته ها: در این مطالعه برای به دست آوردن دوز مناسب جهت توقف تقسیم سیتوپلاسم توسط سیتوکالازین
B دوزهای ۵،۳،۲،۱ میلی گرم به ازای هر کیلو گرم وزن موش در مدت زمان ۲۴ ساعت پس از تیمار مورد آزمایش قرار گرفتند. از آزمون میکرونوکلئوس برای بررسی سلول های دو هسته ای و از روش های آمارگیری Anova و Tukey (نرم افزاSPSS ر) استفاده شد.
نتیجه گیری: پس از بررسی نتایج، داده ها نشان دهنده بیشترین فراوانی سلول های پرونورموبلاست دو هسته ای (متوقف شده در سیتوکینز) در دوز ۳ میلی گرم به ازای هر کیلوگرم وزن بدن موش بودند.