مقاله دل آدمی و مراتب آن در عرفان اسلامی که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در زمستان ۱۳۹۲ در ادبیات عرفانی و اسطوره شناختی (زبان و ادبیات فارسی) از صفحه ۱۳۹ تا ۱۷۵ منتشر شده است.
نام: دل آدمی و مراتب آن در عرفان اسلامی
این مقاله دارای ۳۷ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله دل
مقاله لطایف سبعه
مقاله حقیقت آدمی
مقاله عالم ظاهر و باطن
مقاله سیر و سلوک

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: شجاری مرتضی
جناب آقای / سرکار خانم: گوزلی زهرا

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
عرفا انسان را آیینه تمام نمای الهی می دانند. از نظر آنها همان گونه که خداوند دارای اسما و صفات مختلف و به تبع آن دارای جلوه های گوناگونی است، حقیقت انسان نیز واحد کثیری است که به واسطه تجلیات گوناگون، اسامی متعدد می یابد. بیشتر صوفیه دل آدمی را حقیقت وی می دانند و جلوه های آن را «لطایف سبعه» نامیده اند. این لطایف عبارتند از طبع، نفس، عقل، قلب، سر، خفی و اخفی. در سیر و سلوک از این هفت مرحله، به عنوان مراحل ترقی و تکامل انسان نام برده می شود. نفس آدمی اگر استعداد خود را کامل کند، یعنی آنچه را که بالقوه دارا است، بالفعل گردد و آیینه تجلی الهی شود، «دل» نام می گیرد که مجمع البحرین و محل تلاقی دو عالم ظاهر و باطن است، در این هنگام گنجایش حق را یافته، عرش الهی می گردد، بنابراین تمامی مراتب و لطایف انسانی را می توان جلوه های «دل» دانست. در این مقاله با اشاره به حقیقت دل از دیدگاه عارفان، کوشش می شود مراتب آدمی یا همان «لطایف سبعه انسانی» در دو قوس نزولی و صعودی، بررسی و تحلیل شود.