سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: همایش ملی سازه، راه، معماری

تعداد صفحات: ۱۳

نویسنده(ها):

گلناز پاکروان – دانشگاه آزاد اسلامی واحد سهند
فریبا محمدپور – دانشجوی کارشناسی مهندسی معماری

چکیده:

خانه به عنوان اصلیترین فضای معماری و به عنوان فضایی که انسان بیشترین اوقات عمر خود را در آن سپری می کند حائز اهمیت بسیار است از میان فضاهای پیرامون خانه بلافصل ترین فضای مرتبط با آدمی است و اولین فضایی است که احساس تعلق فضایی و احساس بود را درآن تجربه م یکند لذا انسانی که زندگی را مسیری برای بودن و رسیدن به کمال می داند بدون شک سعی درایجاد فضایی کردهاست که یاری دهنده او برای رسیدن به این هدف باشد بنابراین خانه بهعنوان شالوده جوهره و عامل وجودی مطرح می گردد و نشانی از خود انسان است که با احساسات عواطف ادراکات و برداشتهای او درگیر و وابسته گشته و به مکانی با معنا تبدیل می شود این مقاله سعی دارد به بررسی مفهوم و معنای خانه ایرانی که همانا سیرشفافیتی است که درهرزمان متناسب با احوال و نیازها شکل گرفته و نمادی از آرامش معنا و روح زندگی است بپردازد.