سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: کنفرانس ملی توسعه پایدار و عمران شهری

تعداد صفحات: ۱۶

نویسنده(ها):

حمیدرضا پارسی – عضو هیئت علمی دانشگاه تهران
سیدحسن شیخ – دانشجوی کارشناسی ارشد برنامه ریزی شهری

چکیده:

فضای عمومی به اعتبار دگرگونی های اجتماعی کاربران تغییر می یابد و به تبع مدیریت و نظارت آن برای بهره برداری کارآمد تغییر می یابد این تغییرات باید مورد تجزیه و تحلیل قرارگیرند تا از پیدایش اثرات نامطلوب چون رشد بی عدالتی ناسازگاری و افزایش محرومیت جلوگیری شود مساله اصلی تحقیق کاهش حضور افراد درپارکهای اصفهان در سالهای اخیر است این تحقیق درصدد است تا نیازهای کاربران پارکهای اصفهان را به عنوان مهمترین فضای عمومی شهر تحلیل نماید تا ازاین طریق بتوان به شایستگی آن را مدیریت نمود بدین منظور نخست چارچوب مفهومی برای اندازه گیری شمول اجتماعی ارایه شود سپس داده های تحقیق با استفاده از روش های کیفی چون مصاحبه تئوریک نیمه ساخت و مشاهده جمع آوری می شوند و تحلیل می شوند درنهایت راه کارهایی برای افزایش شمول اجتماعی و مدیریت شایسته فضای عمومی ارایه میشود هرچند زمینه تحقیق پارکهای شهر اصفهان هستند اما به دلیل تغییرات اجتماعی جامعه ایران از مدل تحقیق و راه کارها می توان برای مدیریت سایرفضاهای عمومی در دیگرشهرهای ایران نیز بهره جست.