سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: دومین همایش ملی مقابله با بیابان زایی و توسعه پایدار تالاب های کویری ایران

تعداد صفحات: ۳

نویسنده(ها):

جواد سرحدی – عضو هیئت علمی تحقیقات خاک و آب منطقه جیرفت و کهنوج

چکیده:

فرسایش شوری و کویری شدن خاک از جمله فرایندهایی هستندکه منابع خاک و آب کشور ما را بصورت مستقیم و غیرمستقیم شدیدا تهدیدمی نمایند درمناطق خشک که خاکهای شوروسعت زیادی دارند آبهای زیرزمینی آنها که معمولا شوراست سبب افزایش شوری نیز میش وند درحال حاضر بنابرآمارهای موجود از کل ۱۶۵ میلیون هکتار مساحت کشور حدود ۲۵ میلیون هکتار از اراضی را خاکهای شور و سدیمی تشکیل میدهند که بخش اعظم آن درمناطق کویری و بیابانی کشور قرار دارند و هرساله بروسعت آنها افزوده می گردد که این از نظر زیست محیطی اقتصادی و اجتماعی برای کشور زیانبار خواهد بود یکی از مهمترین راه های جلوگیری از کویرزایی و شورشدن خاک درمناطق کویری و بیابانی کشور حفظ و توسعه پوشش گیاهی می باشد توسعه پوشش گیاهی سبب ایجاد فضای سبز و احیای محیط زیست دراراضی لخت و کویری می گردد درهمین راستا پروژه ای تحت عنوان تکثیر و کاربرد درختچه توج دراراضی شور و سدیمی بعنوان یک پوشش گیاهی درمنطقه جیرفت و کهنوج اجرا شد.