سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: همایش ملی باستان شناسی و معماری سازه های آبی دزفول

تعداد صفحات: ۱۲

نویسنده(ها):

محمد مکاری – پژوهشگاه میراث فرهنگی کشور – معاون پژوهشکده مردم‌شناسی – کارشناسی ارشد
سمیه حقوقی فرد – معاونت میراث فرهنگی کشور – کارشناس ثبت میراث معنوی – کارشناسی ارشد

چکیده:

پزشکی مردمی و یا به اصطلاح عام تر طب سنتی شامل اعمال، روش‌ها، دانش و اعتقادات مربوط به سلامتی، ترکیب داروهای گیاهی، حیوانی و معدنی، درمان بیماری‌های روحی و روانی ، فنونی که به صورت منفرد یا ترکیبی جهت معالجه، تشخیص و پیشگیری از بیماری‌ها و یا حفظ سلامت انجام می‌شود را می‌توان در زمره پزشکی سنتی قرار داد. هر منطقه از کشور پهناور ایران پوشش گیاهی خاص خود را دارد که نقشی عمده در تأمین نیازهای انسانی ایفا می‌کنند بخشی نیز اسطوره‌ای و مقدس هستند که گاهی با آداب و رسوم خاصی مصرف می‌شوند و . استان خوزستان و بخصوص دزفول از جمله مناطق مهم در حوزه طب سنتی می‌باشد زیرا دانش گسترده در باب شناخت گیاهان بین عامه مردم وجود دارد و این امر باعث شده است در زمینه طبابت نیز پیشگام باشند. این مقاله به صورت میدانی صورت گرفته است و ضعیف شده تمام جوانب در این حوزه مدنظر قرار گیرد. داروهای گیاهی، نحوه درمان ، درمانگر آن محلی و غیره مورد بحث قرار خواهند گرفت بزک شده کمتر به تجزیه و تحلیل اطلاعات بپردازیم و صرفاً انعکاس دهنده باورهای مردان منطقه باشیم چرا که باورهای عنوان شده خود مبین صحت و سقم بسیاری از اطلاعات می‌باشد.