سال انتشار: ۱۳۸۹

محل انتشار: نخستین کنفرانس پژوهشهای کاربردی منابع آب ایران

تعداد صفحات: ۱۲

نویسنده(ها):

حسین کریمی وردنجانی – مهندسین مشاور پورآب

چکیده:

به منظور بررسی توسع ه کارست در جنوب غرب ایران، طی سال های ۱۳۸۳ تا ۱۳۸۸ مطالعات کاملی بر روی ۱۵تاقدیس آهکی انجام و ویژگیهای مختلف کارست در این منطقه مورد ارزیابی قرار گرفت. بررسی بیش از ۱۵۰ منبع آبی در این تاقدیسها حاکی از این است که سیستم کارست منطقه عموماً از نوع مجرائی – افشان است . با توجه به این مطالعات، بهترین فاکتور برای شناسایی حوضه های آبگیر سازندهای مختلف، مخصوصاً تفکیک دو سازند سروک و آسماری، نسبت Ca/Mg است. با توجه به مشاهدات صورت گرفته، کارست منطقه عموماً از نوع نیوال یا آلپاین(مخصوصاً در ارتفاعات ) بوده و انواع کارن عمده ترین اشکال کارستی را تشکیل می دهند. بعد از کارن، آبفروچاله ها و پولیه ها با تعداد کم (مخصوصاً در ارتفاعات ) و در برخی مناطق اشکال گنبد coneو برج tower نیز مشاهده می گردد . برخلاف انتظار، غارهای زاگرس در این محدوده کم و کوتاه اند که عمده ترین دلیل آن را می توان به تکتونیک فعال منطقه، میانلایه های نفوذناپذیر و تغذی ه خودزای منطقه منسوب دانست . در این مناطق عموماً دره های کارستی جایگزین غار شده اند. تغذیه در زاگرس عموماً خودزا بوده و با توجه به ژئومورفولوژی، میزان نفوذ بارش ، بین ۵۰ تا ۹۰ درصد متغیر است. ارتباط بین دو یال تقریباً در هیچ کدام از تاقدیسها دیده نمی شود . همچنین ارتباط هیدرولیکی تاقدیس های مجاور به صورت عرضی وجود ندارد، اما تاقدیس هایی که در طول یکدیگر قرار گرفته اند می توانند دارای ارتباط هیدرولیکی باشند . خروجی تاقدیس های جنوب غرب ایران، به صورت چشمه و اغلب در یال تاقدیس ها، به صورت چشمه های سدیdammed spring خود را نشان می دهند. در این نوشتار با نگرشی بر ژئومورفولوژی کارست در جنوب غر ب ایران و با تکیه بر نتایج مطالعات سعی شده تا سیمایی کلی از هیدروژئولوژی منطقه جنوب غرب ایران اجمالا معرفی گردد