سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: اولین همایش ملی آموزش در ایران ۱۴۰۴

تعداد صفحات: ۸

نویسنده(ها):

محمد باقر نسب – دانشآموخته کارشناسی ارشد مهندسی کشاورزی – توسعه روستایی دانشکده کشا
مرجان سپه پناه – دانشآموخته کارشناسی ارشد مهندسی کشاورزی – ترویج و آموزش کشاورزی دانش

چکیده:

دانش بومی دانش محلی است که از تاثیر متقابل بین مردم و محیطشان بر میخیزد. دانش بومی بر اساس احساس نیاز مردم بومی، در طی هزاران سال از طریق آزمون و خطا شکل گرفته، آزموده شده، به آتش دلها گداخته گشته و در سینهها ماندگار شده است. یکی از نیازهای اساسی بشر، نیاز به غذا، خوراک و پوشاک می باشد، دانش بومی کشاورزی، همانا تامین کننده مهمترین نیازهای اساسی بشر در طول تاریخ بوده و میباشد. در دنیای امروز آموزش کشاورزی به نسلهای جوان از اهداف مهم آموزش در هر کشور میباشد تا با تولید بهینه کالاهای اساسی و استراتزیک، استقلال کشور حفظ شود. هدف از این مقاله که به روش کتابخانهای نگاشته شده، پرداختن به ارزش و اهمیت دانش بومی کشاورزی، به عنوان ذخیرهی علمی ارزشمند برای آموزش در هنرستانهای کشاورزی کشور و توسعه بومی و درونزای این بخش از اقتصاد میباشد. یکی از موانع یادگیری و رشد آموزش در بسیاری از کشورهای جهان سوم نگرش منفی دانشآموزان نسبت به موضوعات درسی میباشد و راه علاقمندی آنها به درسها، پیوند دادن اصول علمی با تجارب زندگی و فعالیتهای روزمره آنهاست. یکی از راههای ایجاد این پیوند استفاده از دانش بومی از بدو آموزش و یادگیری از محیط اطراف دانشآموزان میباشد تا مفاهیم ماًنوس، واقعی و قابل درک باشند.