سال انتشار: ۱۳۹۴

محل انتشار: دومین همایش ملی پرستاری، روانشناسی، ارتقای سلامت و محیط زیست سالم

تعداد صفحات: ۹

نویسنده(ها):

افسر حاجی – مربی گروه روانشناسی دانشگاه آزاد اسلامی واحدمهاباد وعضو باشگاه پژوهشگران جوان
مریم شهادتی ملکی – کارشناس ارشدمشاوره خانواده دانشگاه محقق اردبیلی
آزاده عباسی – کارشناس ارشدروانشناسی عمومی دانشگاه محقق اردبیلی

چکیده:

صرع یک بیماری عصبی مزمن بوده و شامل گروهی ازاختلالات است که باتشنج های مکرر مشخص میشود و پیامدهای نوروبیولوژیک روانی – اجتماعی و روانشناختی بسیاری برای مبتلایان به همراه دارد ازاین رو باانجام یک مطالعه توصیفی همبستگی ننگ اجتماعی وعواقب آن بروی خودکارامدی بیماران مبتلا به صرع را مورد بررسی قراردادیم تا بتوانیم با ارایه این نتایج گامی درجهت افزایش حس خودکارامدی دراین بیماران کاهش نابرابریهای اجتماعی و برچسب زدن های ناشی ازبیماری برداریم روش مطالعه ازنوع توصیفی همبستگی بوده و نمونه پژوهش شامل ۶۰نفر ازبیماران مصروع مراجعه کننده به درمانگاه نورولوژی بیمارستان علوی اردبیل بود که بااستفاده ازروش نمونه گیری هدفمند انتخاب شدند ابزارهای پژوهش شامل ننگ اجتماعی مصوعین و خودکارامدی مصوعین بود داده ها با ازمونهای اماری ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون تجزیه و تحلیل شدند p<0/05 نتایج نشان داد که بین ننگ اجتماعی و خودکارامدی همبستگی منفی معنی داری وجود دارد و مدل رگرسیون اماری نیز نشان داد که ننگ ادراک شده قابلیت پیش بینی خودکارامدی را دارد طبق یافت های حاصل ازپرسشنامه ها بیماران مبتلا به صرع بستری شده دربیمارستان علوی اردبیل ازاستیگمای حاصل ازبرخورد اطرافیان به خاطربیماریشان رنج می برند و به تبع همین ننگ ادراک شده حس خودکارامدی نیز درآنان پایین می باشد و به حمایت ازسوی اجتماع و خانواده نیاز دارند