مقاله خودستایی های آموزنده در اشعار ناصرخسرو قبادیانی که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در زمستان ۱۳۹۲ در پژوهش نامه ادبیات تعلیمی (پژوهشنامه زبان و ادبیات فارسی) از صفحه ۱ تا ۳۴ منتشر شده است.
نام: خودستایی های آموزنده در اشعار ناصرخسرو قبادیانی
این مقاله دارای ۳۴ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله خودستایی های تعلیمی
مقاله شعر
مقاله ناصرخسرو

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: رادمنش عطامحمد
جناب آقای / سرکار خانم: شعبانی الهه

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
خودستایی از مضامین پراهمیت شعر فارسی است که در آثار شاعرانی که در ادوار گوناگون حیات ادبی ایران می زیسته اند جلوه گر شده است. این شاعران با ذهنیت های منحصربه فرد و تحت تاثیر محیط به مضمون آفرینی های بدیع در زمینه خودستایی دست یازیده اند و از این مهم در جهت دستیابی به اهداف خود سود جسته اند.
خودستایی ممکن است ارزش تعلیمی داشته باشد، بدین صورت که شاعر خود را الگوی هر خصیصه اخلاقی نشان دهد تا از این طریق به جلوه دادن ارزش های والایی که می خواسته است به ضمیر خواننده القا کند بپردازد و با تشویق و تحریض مخاطب به این صفات، حرکت به سمت زندگی متعالی را برای او ممکن سازد.
ناصرخسرو قبادیانی، شاعر قرن پنجم، در زمینه سرودن خودستایی های آموزنده در شعر فارسی جایگاه ویژه ای دارد. او خود را به سبب هنر سخنوری، فضل و همت والا می ستاید و از دیگران برتر می داند.
در این جستار، کوشش می شود به بررسی ماهیت خودستایی و انگیزه های آن و معرفی اجمالی زندگی و شعر ناصرخسرو پرداخته شود و سپس با تامل در انواع خودستایی های هدفمند اخلاقی و تعلیمی در شعر او، وجوه شخصیتی و افکار این شاعر بلند مرتبه روشن گردد.