مقاله خوارزم در دوره هخامنشی: از ساتراپی تا استقلال از شاهنشاهی که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در بهار و تابستان ۱۳۹۱ در پژوهش های باستان شناسی ایران (نامه باستان شناسی) از صفحه ۱۴۱ تا ۱۵۹ منتشر شده است.
نام: خوارزم در دوره هخامنشی: از ساتراپی تا استقلال از شاهنشاهی
این مقاله دارای ۱۹ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله هخامنشی
مقاله آسیای مرکزی
مقاله خوارزم
مقاله آثار باستان شناختی
مقاله حکومت مستقل

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: بهادری علی
جناب آقای / سرکار خانم: فیروزمندی بهمن

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
با تاسیس هیات باستان شناسی خوارزم در اواخر دهه ۱۹۳۰ میلادی توسط س.پ. تولستوف، باستان شناس مشهور روس و انجام کاو ش ها و بررسی های رو شمند باستان شناختی، اطلاعات ذیقیمتی از حضور هخامنشیان در خوارزم به دست آمد. از محوطه های مهم متعلق به این دوره که توسط هیات مزبور کشف و مورد کاوش قرار گرفتند بایستی از کیوزلی گیر و کلالی گیر نام برد. کاخ کیوزلی گیر دارای تالار ستون داری است که اولین بار در دوره هخامنشی در خوارزم ظاهر شد و از کلالی گیر نیز قطعات سرستون و ریتون های هخامنشی به دست آمد. اولی را نخستین پایگاه قدرت هخامنشیان در خوارزم در اواخر سده ششم ق.م و دومی را مقر ساتراپی خوارزم در دوره هخامنشی در قرن پنجم ق.م تعبیر کرده اند. با از سرگیری پژوهش های باستان شناختی در خوارزم پس از فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی محوطه های هخامنشی بیشتری مانند: تاشکیرمان و کازالی یاتکان شناسایی و مورد کاوش واقع شدند. اولی به عنوان یک مرکز مذهبی معرفی شد و در بردارنده پایه ستون هایی به سبک هخامنشی است و دومی در میان کانال های آبیاری باستانی قرار داشت که تاریخ برپایی آن ها به دوره هخامنشی می رسد. مدارک به دست آمده از محوطه های فوق حکایت از ترک آن ها در اوایل قرن چهارم ق.م دارند و این را نشانه استقلال خوارزم از شاهنشاهی هخامنشی در این دوره زمانی دانسته اند.