سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: همایش ملی خصوصی سازی در ایران

تعداد صفحات: ۱۱

نویسنده(ها):

اسداله مهرآرا – دکتری مدیریت دولتی

چکیده:

دهه ۱۹۹۰ را میتوان دهه خصوصی سازی و گرایش به اقتصاد بازار نامگذاری کرد دراین دهه بسیاری از کشورهای درحا لتوسعه برحسب ضرورت و مقتضیات زمان برای دستیابی به رشد و توسعه اقتصادی مطلوب سعی دراستفاده از قوانین بازار نموده اند با این همه هنوز سایه سنگین دولت برسراقتصادکشورهای درحال توسعه احساس می شود بی تردید بازگشت مجدد به قوانین بازار می توانددرجهت رفع اختلالات حاصل از اقتصاددولتی موثر واقع شود لیکن این انتقال و دگرگونی ها و تحولات مرتبط با آن باید به صورتی کاملا سنجیده و مدیریت شده باشد چرا که مرز موفقیت و شکست سیاست خصوصی سازی بسیارظریف است و شاید به همین لحاظ موافقان و مخالفان این سیاست به نتایج و عواقب آن بسیار حساس و نگرانند درواقع توانایی اجرای این سیاست برای نیل به اهداف پیش بینی شده درگرواتخاذ و تداوم روشهای سنجیده متناسب با ماهیت نظام اقتصادی جوامع مختلف می باشد درایران نیز از سال ۱۳۰۶ بانک ملی به عنوان اولین بانک شرکت دولتی راه اندازی و درسال ۵۶ معادل ۱۲۸ شرکت سال ۶۸ با ۱۱۱ درصد افزایش به ۲۷۳ شرکت رسیده پس از جنگ کماکان درحال افزایش بوده و درطی برنامه اول توسعه درطی ۵ سال ۵۷درصد رشد به ۴۲۳ شرکت رسید طی برنامه دوم توسعه ۳۲ درصد رشد یافت.