مقاله خصوصیات بالینی، آزمایشگاهی و اپیدمیولوژیک بیماران مبتلا به بروسلوز در استان همدان: یک مطالعه گذشته نگر روی ۲۳۰ بیمار: (گزارش کوتاه) که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در اردیبهشت ۱۳۹۱ در مجله دانشکده پزشکی از صفحه ۱۳۰ تا ۱۳۵ منتشر شده است.
نام: خصوصیات بالینی، آزمایشگاهی و اپیدمیولوژیک بیماران مبتلا به بروسلوز در استان همدان: یک مطالعه گذشته نگر روی ۲۳۰ بیمار: (گزارش کوتاه)
این مقاله دارای ۶ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله بروسلوزیس
مقاله علایم بالینی
مقاله نتایج آزمایشگاهی
مقاله اپیدمیولوژی

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: عینی پیمان
جناب آقای / سرکار خانم: اثنی عشری فرزانه
جناب آقای / سرکار خانم: مبین احمدرضا
جناب آقای / سرکار خانم: حسن ‌زاده مهدی

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
زمینه و هدف: بروسلوز بیماری شایع عفونی در ایران با تظاهرات بالینی متنوع است که در تشخیص افتراقی بسیاری از بیماری ها قرار می گیرد.
روش بررسی: کلیه بیماران بستری مبتلا به بروسلوز طی سال های ۸۸-۱۳۸۴ در بیمارستان فرشچیان همدان بررسی شدند. اطلاعات از پرونده ها استخراج و در فرم های جمع آوری ثبت و بررسی آماری شد.
یافته ها: تعداد ۲۳۰ بیمار [(۵۶٫۵%) ۱۳۰ مرد و (۴۳٫۵%) ۱۰۰ زن] با میانگین سنی ۴۰٫۸۴±۲۹٫۲۹ که اکثرا روستایی [(۷۲٫۶%) ۱۶۷] بودند وارد مطالعه شدند. بیش ترین ابتلا در فصل بهار بود. شایع ترین راه انتقال (۶۰٫۳%) مصرف مواد لبنی غیر پاستوریزه بود. نشانه های بالینی به ترتیب شامل: تب، درد مفاصل، تعریق و ضعف و بی حالی بود. آرتریت و اپیدیدیموارکیت بروسلایی در (۲۶٫۵%) ۶۱ و (۹٫۱%) ۲۱ بیماران بود. افزایش ESR در (۵۹٫۹%) ۱۳۷ بیمار و افزایش CRP و لکوسیتوز به ترتیب در (۵۲٫۹%) ۱۲۱ و (۲۰٫۸%) ۴۸ بیماران وجود داشت.
نتیجه گیری: با توجه به تنوع علایم بالینی بروسلوز به نظر می رسد در بیماران تب دار با سیر طولانی یا همراه درگیری ارگان ها، بروسلوزیس در تشخیص های افتراقی قرار گیرد.