سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: اولین همایش ملی بیابان

تعداد صفحات: ۸

نویسنده(ها):

پیام رستمی – دانش آموخته مقطع کارشناسی ارشد آبخیزداری دانشگاه آزاد اسلامی واحد ا
الهام فروتن – دانش آموخته مقطع دکترا آبخیزداری دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم تحقیق
مجید عباسی زاده – استادیار گروه آبخیزداری دانشگاه آزاد اسلامی واحد ارسنجان
پوریا احمدی – دانشجوی کارشناسی ارشد آبخیزداری دانشگاه آزاد اسلامی واحد ارسنجان

چکیده:

خشکسالی یک پدیده اقلیمی برگشت پذیر و اجتناب ناپذیر در اقالیم خشک و نیمه خشک می باشد که در اثر کمبود بارندگی به وقوع پیوسته و بخش های وسیعی را تحت تأثیر قرار می دهد. با توجه به اینکه ایران در سالهای متعدد با بحران خشکسالی مواجه بوده است، شناخت تاثیرات تغییر کاربری اراضی در میزان رواناب سطحی و مدیریت این حجم در حوضه های شهری بایستی مورد توجه قرار گیرد. در این تحقیق از شبیه ساز SWMM به منظور برآورد هیدروگراف منطقه در چهار حالت با مقادیر سطوح نفوذناپذیر ۲۵، ۵۰، ۷۵، ۱۰۰% استفاده گردید. مقایسه هیدروگراف های فرضی با هیدروگراف منطقه در شرایطی که توسعه صورت نپذیرفته نشان می دهد که حجم رواناب به ترتیب ۲۵/۳، ۴۶/۳، ۶۴/۳و ۹/۳ برابر شرایط قبل از توسعه گردیده است که این افزایش رواناب بیانگر کاهش میزان نفوذ پذیری و تغذیه سفره های آب زیرزمینی در منطقه مورد نظر می باشد و خاطر نشان می سازد که به منظور تامین آب مناطق شهری و مقابله با بحران خشکسالی، جمع آوری و مدیریت رواناب یکی از اقدامات ضروری است.