سال انتشار: ۱۳۹۴

محل انتشار: دومین کنفرانس ملی توسعه پایدار در علوم تربیتی و روانشناسی، مطالعات اجتماعی و فرهنگی

تعداد صفحات: ۹

نویسنده(ها):

نسیم خواجه زاده – دکترای جامعه شناسی فرهنگی و مدرس دانشگاه فرهنگیان دزفول (مرکز عالی تربیت معلم خدیجه کبری (س) دزفول)

چکیده:

تربیت اجتماعی یا به تعبیر جامعه شناسی، جامعه پذیری، از دیرباز جز کارکردهای نهاد خانواده به شمار می رفته است. هر چند که پس از تغییرات اجتماعی و انقلاب صنعتی و دگرگونی جوامع، نهاد آموزش و پرورش با دراختیار داشتن کودکان برای ساعات طولانی و رسانه های جمعی با دسترس پذیری بالا، به عنوان دو رقیب جدی، تلاش دارند. این کارکرد مهم را از چنگ خانواده به درآوردند، اما به هر حال خانواده هنوز هم از نهادهای تأثیر گذار بر روند تربیت اجتماعی افراد و آشنایی ایشان با فرهنگ و ارزش ها و هنجارهای اجتماعی است و این مهم، موضوع بحث مقاله ی حاضر است.