سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: همایش ملی صدسال معماری و شهرسازی ایران معاصر

تعداد صفحات: ۱۱

نویسنده(ها):

محمدرضا بمانیان – دکترامعماری
فهیمه یاری – کارشناسی ارشد مهندسی معماری
صهیب دهقانی – دانشجوی کارشناسی ارشد مهندسی معماری
سمانه بنی هاشمی – کارشناس ارشد طراحی شهری

چکیده:

درخانه سنتی ایرانی تفکیک فضاها به عمومی وخصوصی تجلی کالبدی روابط بین عرصه های خصوصی و عمومی جامعه است شکل ارتباط یبن بخش عمومی و خصوصی خانه و مفاهیمی چون حریم خصوصی و کنترل فضا بسته به الگوهای رفتاری و فرهنگی جامعه و تعریف خانواده درآن دارد خانواده درفرهنگ ایرانی حریمی مقدس است که باید از دسترس دوربماند اما درواقع خانه نمی تواند بطور کامل مجزا از دنیای خارج محسوب شود ترسیم طیفی از عرصه های خصوصی تا عمومی روابط درمحیطی که بطور معمول خصوصی تلقی می شود امکان پذیر است فضاهای خانه درخانه های سنتی ایرانی طیفی را تشکیل میدهد که درآن هرفضا می تواند کمی بیشتر یا کمتر از سایرفضاهای دیگر خصوصی باشد درمقاله حاضر ازروش تحقیق توصیفی تحلیلی استفاده شده است درقسمت ادبیات موضوع با نگاهی کاوشگر و بازخوانی برخی کتب و مقالات درمورد خانه های سنتی ایران به بررسی این سلسله مراتب فضایی دراین خانه های پرداخته شده تا ابعاد وجوه و جنبه های کاربردی آن وضوح بیشتری یابد. دربررسی میدانی نیز براساس مولفه های بدست آمده از ادبیات مورد بررسی قرارگرفته اند.