سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: دومین کنفرانس ملی مهندسی و مدیریت ساخت

تعداد صفحات: ۶

نویسنده(ها):

اقبال شاکری – استاد دانشگاه صنعتی امیرکبیر ( پلی تکنیک تهران ) – دانشکده مهندسی عمران
ایمان بهاری – دانشجوی کارشناسی ارشد مهندسی عمران -مهندسی مدیریت پروژه و ساخت-دانشگ
سید شهاب بنی هاشمی خاله جیری – فوق لیسانس مهندسی معماری – دانشگاه قزوین
نسیم بهاری – دانشجوی کارشناسی ارشد مهندسی عمران -مهندسی مدیریت پروژه و ساخت-دانشگ

چکیده:

برای سک.نت و زندگی ، شهر ، خانه ای است بزرگ و همان گونه که خانه باید از صفات و مزایایی برخوردار باشد تا سکونت و زندگی را مطلوب و اسایش بخش سازد. شهر نیز باید دارای کیفیات و ویژگیهایی برای تامین اسایش و راحتی بوده و مانند خانه محیطی گرم و صمیمی و دلپذیر که زندگی را مرفه و مطلوب سازد باشد. بسیاری از بناهای مسکونی قدیمی که در برخی از نواحی وجود دارند با توجه به نیازها و تقاضا و امکانات قدیم شکل گرفته و در حال حاضر نیز سکونت در آنها در جریان می باشد. و این در حالی است که پیشرفت روز افزون زندگی ، افزایش جمعیت که مدام زمدگی شهرها را تهدید می کند روی اوردن بی رویه جمعیت روستایی به شهرها ، جمعیتی که فاقد تمدن و فرهنگ و آمادگی شهرنشینی است. مسایل ترافیک ، مسایل الودگی هوا ، مساله فضای باز ، فضای سبز و فضای بازی جهت تعامل و برخوردهای روزمره اجتماعی و طولانی تر شدن مسیر کسب و کار افراد ساکن در محل از محل سکونت تا محل کار و بسیاری از مسائل دیگر که بجای خود قابل توجه و سزاوار اندیشه فراوانند. بنابراین با نگاهی به کلیت این مقاله بصورت اجمالی ، می توان به ارزش تاخداث خانه و مسکن بر اساس تئوری و زیرساختهای اصول و ضوابط مدیریت ساخت و منترل صحیح و جامع بر نحوه پیشرفت این امر (پروژه) در چارچوب سیاستها و خط مشی های تبیین شده ، بجهت کارکردی در زمینه تامین رفاه زندگی ساکنین و از همه مهمتر خلق و ایجاد یک سیما و تصویر زیباتر از محیط محله ای و شهری ، بقدر کافی پی برد. تماشای محلی که هر چقدر مناظر آن معمولی بوده ولی موجب تفریط خاطر و به مراتب باعث احساس امنیت شهروندان و توجه هر چه بیشتر مسئولین در ارایه خدمات مطلوب و منسجم تر با توجه به کیفیت مساکن واقع در آن محل می گردد.