سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: شانزدهمین همایش انجمن زمین شناسی ایران

تعداد صفحات: ۱۰

نویسنده(ها):

بتول تقی پور – بخش علوم زمین، دانشکده علوم دانشگاه شیراز
فرهاد احمدنژاد – بخش علوم زمین، دانشکده علوم دانشگاه شیراز
محمد علی مکی زاده – بخش علوم زمین، دانشکده علوم دانشگاه اصفهان
مسعود سوری – بخش علوم زمین، دانشکده علوم دانشگاه شیراز

چکیده:

رخداد طلای قلقله، در بخش شمال غربی کمربند دگرگونی سنندج- سیرجان و در ۵۰ کیلومتری جنوب غربی سقز واقع شده است. بر اساس نوع و درصد فازهای موجود در میانبارهای سیال و رفتار ریزدماسنجی آنها، سه نوع میانبار سیال در ذخیره معدنی قلقله تشخیص داده شده است: نوع اول (I) میانبارهای تک فازه آبگین، نوع دوم (II) میانبارهای دو فازه آبگین (L+V)، که از نظر دمای همگن شدن در دو گروه جای می گیرند. گروه اول با دمای همگن شدن ۲۰۵ تا ۲۵۵ درجه سانتیگراد و درجه شوری شوری معادل ۵ تا ۱۳ درصد وزنی نمک طعام؛ و گروه دوم با دمای همگن شدن ۳۳۵ تا ۳۸۵ درجه سانتیگراد و درجه شوری معادل ۱۵ تا ۱۹ درصد وزنی نمک طعام، نوع سوم (III) میانبارهای سه فازه کربنی- آبگین با دمای همگن شدن ۳۴۵ تا ۳۸۵ درجه سانتیگراد و درجه شوری معادل ۹ تا ۱۳ درصد وزنی نمک طعام. همچنین چگالی سیال کانهدار، فشار و عمق کانهزایی به ترتیب برابر ۰٫۷۹ تا ۰٫۹۳ گرم بر سانتیمتر مکعب، ۲ کیلوبار و ۷ کیلومتر می باشد که نشان دهنده محیط تشکیل میان پوسته ای ۱ برای ذخیره معدنی قلقله می باشد. تغییرات در ترکیب میانبارهای سیال در رگههای همراه با کانه زایی، همراه با چگالی نسبتا بالای CO2 نشاندهنده یک منشاء عمیق (دگرگونی یا ماگمایی) برای کربن و سهم ناچیز و غیر محتمل آبهای اقیانوسی و مواد آلی به عنوان منشاء CO2 میباشد.