سال انتشار: ۱۳۸۶

محل انتشار: ششمین همایش سراسری علوم پایه

تعداد صفحات: ۱

نویسنده(ها):

سحر خوش فطرت – دانشگاه آزاد اسلامی واحد تبریز- عضو باشگاه پژوهشگران جوان
مریم امجد سقین سرا – دانشگاه آزاد اسلامی واحد تبریز- عضو باشگاه پژوهشگران جوان

چکیده:

در برنامه ریزی مسایل واقعی اغلب مواردی پیش می آید که حمل کالا (بر خلاف مدل های حمل و نقل) مستقیماً از منابع مختلف به مقاصد مختلف اقتصادی نبوده و لازم است کالای مورد حمل از منابع اولیه به مقاصد مختلف حمل و از آنجا به مقاصد نهایی حمل شود تقسیم نقاط مدل های حمل و نقل به دو مجموعه مستقل شامل منابع و مقاصد غیر ممکن می گردد. بعضی یا همه نقاط (نقاط منابع و مقاصد) هم به عنوان منابع و هم به عنوان مقاصد تلقی می شوند به عنوان مثال در سیستم توزیع کالا ممکن است حالتی پیش آید که منبع iام مقداری کالا به منبع j ام حمل کرده و از منبع فوق دوباره کالا به مقصدی حمل شود در چنین حالتی منبع به عنوان منبع jام هم به عنوان منبع و هم به عنوان مقصد عمل می کند. منبع jام به عنوان نقطه حمل مرکب معروف است. چون در حمل و نقل مرکب می توان کالایی را به طور غیر مستقیم بین منابع و مقاصد حمل کرد لذا در چنین مواردی بهترین مسیر حمل کالا مشخص نمی باشد، در چنین موقعی جهت تامین نیاز مقاصد اصلی ممکن است از نقاطی بنام نقاط میانی استفاده کرد. با توجه به تعداد نقاط (منابع، مقاصد و نقاط میانی) سعی شده است روشی ارایه گردد که بتواند با حداقل هزینه مسیرهای حمل کالا را مشخص نماید، لذا در حمل و نقل مرکب علاوه بر تعیین نحوه توزیع بهینه کالا، مسیر بهینه حمل و نقل نیز دقیقاً مورد نظر قرار داده ایم.