سال انتشار: ۱۳۹۳

محل انتشار: اولین همایش ملی وکالت، اخلاق، فقه و حقوق

تعداد صفحات: ۱۱

نویسنده(ها):

امین امیریان فارسانی – کارشناس ارشد جزا و جرم شناسی، مدرس دانشگاه
شیرین امیریان – مدرس دانشگاه، وکیل پایه یک دادگستری

چکیده:

یکی از تضمین های اساسی به منظور تحقق، حق دفاع متهم و اعمال اصل برابری سلاح میان طرفین دعوی، بهره مندی متهم ازوکیل مدافع در مراحل تحقیقات مقدماتی می باشد. اصول ۳۵ و ۳۷ قانون اساسی به لزوم حقوق طرفین دعوا توجه دارد. اصل ۳۵اشعار می دارد: در همه دادگاه ها طرفین دعوی حق دارند برای خود وکیل انتخاب نمایند و اگر توانایی انتخاب وکیل را نداشتهباشند؛ باید برای آنها امکانات تعیین وکیل فراهم گردد. قانون آیین دادرسی کیفری سال ۱۳۹۲ به تاسی از میثاق بین المللی حقوقمدنی و سیاسی مصوب ۱۹۶۶ و اعلامیه جهانی حقوق بشر که حق داشتن وکیل در تمامی مراحل دادرسی را ذکر کرده استدست به تصویب ماده ۱۹۰ از قانون فوق الذکر کرده که این گونه اشعار می دارد: متهم می تواند در مرحله تحقیقات مقدماتی ،یک نفر وکیل دادگستری به همراه خود داشته باشد. با این وجود دستاورد اصلی این پژوهش که با استفاده از روش توصیفی-تحلیلی به دست آمده حضور وکیل در مرحله تحقیقات مقدماتی بدون هیچ محدودیت قانونی، عدم قبول یا بی اعتباری تحقیقاتمقدماتی در صورت نبود وکیل مدافع، حق داشتن وکیل به محض دستگیری و تحت نظر قرار گرفتن و لزوم پایبندی قانونی واخلاقی وکیل در تحقیقات مقدماتی اشاره شده است.