سال انتشار: ۱۳۹۳

محل انتشار: اولین همایش ملی وکالت، اخلاق، فقه و حقوق

تعداد صفحات: ۱۱

نویسنده(ها):

سیدالهام طباطبایی – کارشناسی ارشد (حقوق خصوصی)، دانشجو
سیدجعفر هاشمی باجگانی – استاد راهنما

چکیده:

طرفین عقد نکاح بنا به تشخیص خود ممکن است مبادرت به درج شرایط گوناگون در ضمن عقد نکاح نمایند. یکی از شروطمذکور این است که در ضمن عقد نکاح، حق اشتغال زوجه شرط شود. نکته مهم این است که محل بحث (امکان درج شرطاشتغال) جاییست که آن شغل مغایر مسائل خانوادگی یا حیثیات زوجین نباشد. اعتبار شرط اشتغال زوجه به عنوان یک عملحقوقی همواره مورد اختلاف فقیهان و حقوق دانان بوده است. عده ای این توافق را به دلیل نامشروع بودن و مخالف بامقتضای عقد، باطل و عده ای دیگر به دلیل روایات دال بر صحت تجویز، صحیح و لازم الوفا می دانند.مطابق قانون، اگر شغل منافی با مصالح خانواده یا حیثیت شوهر یا زن باشد، مرد می تواند همسر خود را از آن شغل منع کند.با توجه به اینکه امکان تفسیر های مختلف از این متن قانونی وجود دارد، گنجاندن عبارت زیر در سند ازدواج پیشنهاد می شود. زوج، زوجه را در اشتغال به هر شغلی که مایل باشد، در هر کجا که شرایط ایجاب نماید، مخیر می کند.