سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: اولین همایش بین المللی بتن های ناتراوا مخازن ذخیره آب شرب

تعداد صفحات: ۱۶

نویسنده(ها):

محمد سلیمانی زیوه – کارشناس ارشد عمران (آب و فاضلاب) و دانشجوی دکتری محیط زیست – مسئول مرکز
طه عزیزی – دانشجوی کارشناسی ارشد عمران ( سازه ) – مدیر امور آب و فاضلاب روستایی شهرست
میرعلی محمدی – دکترای عمران، مدیر گروه دانشکده فنی و مهندسی دانشگاه ارومیه
کافیه خوش منش – کارشناس ستادی واحد بهداشت محیط و حرفه ای مرکز بهداشت شهرستان پیرانشهر

چکیده:

اولین بار در سال ۱۸۶۸ جوزف مونیر از فرانسه ، استفاده از بتن را در ساخت لوله ها و مخازن آب به ثبت رسانید . از آن زمان به بعد، مهندسین به استفاده کامل از بتن مسلح بدلیل خواص برتر آن در سراسر جهان در ساخت مخازن آب و فاضلاب روی آوردند. متاسفانه ، با شروع استفاده از آرماتور فولادی در داخل بتن ، مشکلات جدیدی تحت عنوان دوام بتن حادث شد. زمانی که خوردگی و پوسیدگی در آرماتور فولادی جاسازی شده بوجود آید ، می تواند باعث ایجاد ترک و ورقه ورقه شدن بتن گردد. این ترکها و خرده شدن بتن نه تنها موجب از بین رفتن یکپارچگی ساختاری بتن می شود ، بلکه موجبات ورود عناصر مخرب را نیز به داخل بتن فراهم می آورد و سرعت تخریب بتن را شتاب می بخشد. عوامل دیگری نیز دوام وناتراوایی بتن را در مخازن آب شرب تحت تاثیر قرار می دهند. ازجمله این عوامل می توان به سایش ، حملات شیمیایی و انقباض و انبساط دوره ای ، اشاره نمود. این نیروهای مخرب بطور کاملا مشخصی می توانند عمر سازه های بتنی را کاهش دهند که با شناخت این عوامل می توانبراحتی از بروز خرابیها پیشگیری نمود و آنچه که در منابع آورده اند ، هزینه بازسازی و تعمیر بتن بیش از ده مرتبه از هزینه پیشگیری آن ،بیشتر است. سوالات تحقیق : ۱- خاصیت تراوایی و ناتراوایی بتن چیست به چه عواملی بستگی دارد ؟ ۲- چه عواملی بر دوام و حفظ حالت ناتراوایی بتن در مخازن ذخیره آب شرب موثرند؟ ۳- استراتژیهای متداول و نوین حفاظت بتن و افزایش ناتراوایی آن ، کدامند؟ روش تحقیق : در این تحقیق ، شناخت علل فساد بتن در پروسه تحقیقات میدانی و مطالعات کتابخانه ای بررسی و همچنین استراتژیهای جلوگیری از بروز آن در قالب طرح مدیریت حفاظت بتن ، جمع بندی و ارائه شده است . لذا لازم است که قبل از ورود به بحث اصلی به تبیین اصطلاحات ویژه ای پرداخته شود که کرارا؛ از آنها در متن مقاله استفاده شده است. نتیجه گیری : تحقیق در امر کاربرد بتنهای ناتراوا و استراتژیهای حفاظت از آن ، نشان می دهد که در اکثر موارد در احداث مخازن ذخیره آب شرب ، مصالح مصرفی در بتن برابر توصیه های آئین نامه ای تهیه و مصرف نمی گردد و به اصطلاحی می توان گفت که زمینه های زوال زودرس و تراوایی در بتن مخازن ذخیره آب شرب وجود دارد که این امر علاوه بر ایجاد زمینه های ایجاد آلودگی ثانویه آب و اهمیت بهداشتی آن ، بدلیل عدم توجه به اهمیت این امر که در واقع هزینه های پیشگیری از زوال بتن تنها در حدود ده درصد هزینه های تعمیرات و بازسازی را شامل می شود، همه ساله هزینه های گزافی صرف تعمیرات و بازسازی مخازن ذخیره آب شرب در کشور می گردد. که امید است یا آشنایی بیشتر با استراتژیهای حفاظت بتن و رعایت آیین نامه و توصیه های مربوط به مصالح و نحوه ساخت مخازن ذخیره آب شرب ، گامی تازه در راستای توانمند سازی و پیشرفت کشور عزیزمان ، برداریم