سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: پنجمین همایش ملی بحرانهای زیست محیطی ایران و راهکارهای بهبود آنها

تعداد صفحات: ۱۰

نویسنده(ها):

محمود کاظمی نژاد – مربی گروه عمران دانشکده مهندسی دانشگاه آزاد اسلامی واحد اهواز
پیمان کاظمی نژاد – کارشناس ارشد مهندسی آب مدیر دفتر خوزستان شرکت فراسان
روح اله کاظمی نژاد – دانشجوی کارشناسی ارشد سازه های هیدرولیکی واحد دزفول

چکیده:

با افزایش بیرویه جمعیت جهان، منابع آب و زمین لازم برای تولید بیشتر نیازهای غذایی محدود میشود. کاهش سرانه دسترسی به زمینهای زراعی ایجاب میکند که افزایش تولید بایستی در نتیجه بهرهوری بیشتر از واحد سطح زمین در واحد زمان حاصل شود . حفاظت آب و خاک از اصولیترین پایههای توسعه پایدار است. بیتوجهی به این اصل میتواند عواقب جبران ناپذیری را از نظر اقتصادی، اجتماعی و سیاسی برای کشور بدنبال داشته باشد. از جمله این عواقب، در خطر قرار گرفتن امنیت غذایی کشور است. بررسیها و مطالعات انجام شده اخیر نشان می دهند که عدم تجدیدنظر در روند کنونی، موجب افزایش فرسایش خاک، کاهش حاصلخیزی و توان تولیدی آن، آلودگی آبهای سطحی و زیرزمینی و تشدید سیلابهای مخرب گردیده است. در این مقاله سعی شده با بیان موارد مورد نیاز در جهت حفاظت آب و خاک راههای رسیدن به توسعه پایدار مورد بررسی قرار گیرد