مقاله حضور کهن الگوها در نگارگری ایرانی (مورد مطالعه: نور، سایه، رنگ) که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در پاییز ۱۳۹۱ در نقش مایه از صفحه ۹۵ تا ۱۰۴ منتشر شده است.
نام: حضور کهن الگوها در نگارگری ایرانی (مورد مطالعه: نور، سایه، رنگ)
این مقاله دارای ۱۰ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله انگاره های ازلی (کهن الگوها)
مقاله نگارگری ایرانی
مقاله نور
مقاله سایه
مقاله رنگ

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: قادرنژاد مهدی
جناب آقای / سرکار خانم: الیاسی بهروز

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
نگارگری ایرانی هنری است که اندیشه های فکری آن ریشه در گذشته های دور داشته و سه ویژگی شاخص آن یعنی نورانی بودن، رنگین بودن و عدم حضور سایه بر اساس تفکری ازلی و کهن شکل گرفته و همواره تکرار شده است. این نکات را می توان مطابق با اندیشه کهن الگویی یونگ دانست و بر آن اساس تحلیل کرد. نتایج مطالعات نشان می دهند که نور یا به قول سهروردی «نورالانوار»، محور اندیشه ایرانیان از گذشته های بسیار دور بوده و در زمان های مختلف با دین، آیین و مذهب رایج همراه شده است. اندیشه نورانی، رنگ های نوری شفاف و بدون کدورت را به دنبال داشت که در نگارگری ایرانی نمود و تجسم می یابد و سایه در آن به عنوان بخش پست و وجه غریزی و حیوانی نفس انسان حذف گردیده است. نگرش الگویی از سویی ریشه در اسطوره و ادبیات و از سوی دیگر، ریشه در دین، مذهب و آیین داشته است و حکما و اندیشه وران به تبیین آن پرداخته اند و اثرات آن در نگارگری ایرانی – اسلامی مشهود می باشد، اگر چه در آراء حکما آشکارا به مبحث نگارگری پرداخته نشده است. از منظر تحلیل کهن الگویی خلاقیت در نگارگری بسیار آرام اتفاق می افتد. یعنی هر نگاره، عناصر پیشین عرفان، حکمت، نگارگری ها و سنت های تصویری را تکرار می کند و از سویی هم اثری بی همتا است. پژوهش حاضر به منظور بررسی سه انگاره نور، رنگ و سایه در نگارگری ایرانی انجام گردیده و در این راستا از روش تحلیلی – توصیفی استفاده شده است. داده های ضروری تحقیق با استفاده از مطالعات کتابخانه ای به دست آمده است.