مقاله حذف نیترات از محلول های آبی با استفاده از جاذب نانو حفره سیلیکایی MCM-41 عامل دار شده با گروه های آلی دی آمینی که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در ۱۳۹۳ در آب و فاضلاب از صفحه ۶۹ تا ۷۶ منتشر شده است.
نام: حذف نیترات از محلول های آبی با استفاده از جاذب نانو حفره سیلیکایی MCM-41 عامل دار شده با گروه های آلی دی آمینی
این مقاله دارای ۸ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله نانو حفره سیلیکایی
مقاله جذب سطحی
مقاله نیترات
مقاله NH2-NH-MCM-41

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: ابراهیمی گت گش مهدی
جناب آقای / سرکار خانم: یونسی حبیب اله
جناب آقای / سرکار خانم: شهبازی افسانه

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
نیترات یکی از آلاینده های خطرناک محیط های آبی است که منجر به بروز مشکلات بهداشتی فراوانی می شود. این پژوهش با هدف حذف نیترات از محلول های آبی با استفاده از میان حفره سیلیکایی MCM-41 عامل دار شده با گروه آلی دی آمینی (NH2-NH-MCM-41) انجام شد. ابتدا میان حفره MCM-41 سنتز گردید و به روش پیوند تکمیلی با گروه های آلی دی آمینی عامل دار شد. برای شناسایی مواد سنتز شده، از آنالیزهای XRD، BET و FTIR استفاده شد. نتایج به دست آمده از آزمایش های جذب نیترات در سیستم ناپیوسته جذبی، میزان بالای مقدار جذب و درصد حذف را نشان داد. میزان بهینه pH برابر ۷، میزان بهینه جاذب ۵ گرم در لیتر و غلظت اولیه بهینه آنیون نیترات ۱۱۰ میلی گرم در لیتر محاسبه شد. تاثیر زمان تماس جاذب با آنیون نیترات نشان داد که بالاترین میزان جذب در زمان ۱۵ دقیقه است. مقدار جذب برای جاذب  NH2-NH-MCM-41برابر ۱۵٫۷۴ میلی گرم در گرم به دست آمد و درصد حذف آنیون نیترات توسط این جاذب نیز میزان ۷۵ درصد را نشان داد. همچنین داده های جذب تعادلی با استفاده از مدل های ایزوترمی لانگمیر و فروندلیچ بررسی و بیشینه ظرفیت جذب تعادلی معادل ۲۹٫۸ میلی گرم بر گرم برآورد گردید. نتایج به دست آمده نشان داد که جاذب میان حفره NH2-NH-MCM-41 می تواند به عنوان جاذبی مناسب برای حذف آنیون های نیترات از محیط های آبی مورد استفاده قرار گیرد.