سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: پنجمین همایش تخصصی مهندسی محیط زیست

تعداد صفحات: ۹

نویسنده(ها):

مهدیه کمالی – دانشجوی کارشناسی ارشد مهندسی باغبانی دانشگاه شهید باهنر کرمان ۱
وحیدرضا صفاری – استادیار گروه مهندسی باغبانی دانشگاه شهید باهنر کرمان

چکیده:

یکی از مهمترین توجهات در قرن اخیر حفاظت از کیفیت محیط زیست است. آلودگی محیط زیست از چندین دهه قبل به عنوان یک مشکل جدی در سر تا سر جهان شناخته شده است. آلاینده هایی نظیر فلزات سنگین به راحتی در محیط انتقال و تجمع می یابند. عنصر مس علاوه بر اینکه یک عنصر ضروری جهت تغذیه گیاه بوده و نقش مهمی در فرایند های متابولیکی ایفا می کند، در غلظت های بالا می تواند اثر منفی بر محیط زیست، گیاهان و حیوانات داشته باشد. معادن، فعالیت های صنعتی، کشاورزی و پسماندهای حاصل از آن، فاضلاب ها و دیگر فعالیت های بشری از مهمترین عوامل گسترش آلودگی مس در آب و خاک می باشد.فناوری پالایش آلودگی ها از آب و خاک بویژه در مورد فلزات سنگین حاصل از فعالیت های مختلف بشری با محوریت گیاه، گیاه پالایی یا پالایش سبز نام دارد. این روش به نسبت ارزان و دوست دار محیط زیست به دیگر روشهای پاکسازی آب و خاک ارجحیت دارد. در میان جمعی از گیاهان پالاینده عنصر مس می توان به گیاه خردل هندی Brassica juncea با توانایی تجمع ۶۱/۱ درصد مس از ۱۵۰ میلی گرم مس در هر کیلو گرم خاک در ریشه خود و همچنین عدسک آبی Lemna minor با قابلیت تجمع ۱۱۰۰ میکرو گرم بر لیتر در اندام هوایی خود اشاره نمود