سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: چهاردهمین همایش ملی بهداشت محیط

تعداد صفحات: ۱۳

نویسنده(ها):

محمدحسین ساقی – اعضا هیئت علمی گروه مهندسی بهداشت محیط دانشکده بهداشت دانشگاه علوم پ
احمداله آبادی –
ابوالفضل رحمانی ثانی –
کمال الدین کریمیان – کارشناس ارشد مهندسی بهداشت محیط

چکیده:

فرایند بیوجذب اساسا یک تکنولوژی ارزان برای جداسازی و بازیافت آلاینده ها بود و به علت هزینه کم دردسترس بودن قابلیت استفاده امجدد از بیوجاذب مصرف لجن اضافی حاصل از تصفیه خانه های فاضلاب کاربرد زیادی یافته است جهت انجام آزمایشات محلول رنگی در سه غلظت ۵۰، ۱۰۰ و ۱۵۰ میلی گرم در لیتر تهیه سپس محلول های مورد نظر در تماس با غلظت های ۰/۲، ۶/۴ و ۰/۰، ۰/۸ و ۱ گرم از جاذب در زمانهای تماس مختلف ۰/۵، ۱ و ۱/۵ و ۲ و ۳/۵ و ۲ ساعت در PH 7، ۴و ۱۲ قرار داده و ازنرم افزار EXCEL برای تجزیه و تحلیل داده ها استفاده شد. با افزایش زمان ماند از ۰/۵ ساعت به سه ساعت کارایی حذف از ۵۶% به۷۶% افزایش یافت بطوریکه با افزایش وزن جاذب از ۰/۲ گرم به ۰/۸ گرم درصد حذف از ۵۸% به ۷۲% افزایش پیدا کرده است با افزایش غلظت رنگ اولیه از ۵۰ تا ۱۵۰ میلی گرم برلیتر کارایی حذف از ۷۱درصد به ۶۲ درصد کاهش پیدا کرد و با افزایش PH میزان حذف رنگ کاهش یافت فرایند جذب از ایزوترم جذبمدل فروندلیچ با ضریب همبستگی R2=0/952 و از مدل سینتیکی درجه دو با ضیرب همبستگی R2=0/979 تبعیت می کند با استفاده از این فناوری جهت حذف رنگ از پسابهای صنایع ضمن استفاده بهینه از بیومس حاصل از تصفیه خانههای فاضلاب مشکل رنگ دفعی به محیط زیست نیز مرتفع خواهد شد.