سال انتشار: ۱۳۸۹

محل انتشار: سومین سمینار بین المللی دانه های روغنی و روغنهای خوراکی

تعداد صفحات: ۴

نویسنده(ها):

بتول مهدوی – دانشجوی دکتری
سیدعلی محمد مدرس ثانوی – استاد دانشگاه تربیت مدرس
مجید آقاعلیخانی – استادیار گروه زراعت دانشگاه تربیت مدرس
مظفر شریفی – استادیار گروه علوم گیاهی دانشکده علوم زیستی دانشگاه تربیت مدرس

چکیده:

در این تحقیق اثر غلظتهای مختلف کیتوزان ۰، ۰/۰۵ ، ۰/۱ و ۰/۲ و ۰/۴ ، ۰/۵ ، ۱ ، ۲ ، ۳ درصد همراه با تیمار اضافی آب مقطر بر جوانهزنی و فعالیت آنزیمهای آنتیاکسیدانت گلرنگCarthamus tinctorius L.) تحت تنش کمآبی ۰، ۰/۴ ، ۰/۸، ۱/۲- مگاپاسکال) مورد بررسی قرار گرفت. نتایج نشان داد با افزایش تنش، درصد جوانهزنی، طول ساقهچه و ریشهچه، وزن خشک ساقهچه و ریشهچه و محتوی پروتئین گیاهچهها کاهش یافت. با تشدید تنش به سطح ۰/۸- مگاپاسکال، فعالیت آنزیم کاتالاز و پراکسیداز گیاهچهها افزایش یافت. بیشترین طول و وزن خشک ساقهچه در غلظت ۰/۴ درصد کیتوزان مشاهده شد. میزان پروتئین و فعالیت آنزیم کاتالاز گیاهچهها در غلظتهای ۰/۰۵ تا ۰/۴درصد کیتوزان افزایش یافتند. در پتانسیل اسمزی۰/۸- مگاپاسکال، بیشترین درصد جوانه زنی، طول ساقه چه و ریشه چه در غلظت ۰/۴درصد کیتوزان بدست آمد در این پتانسیل اسمزی کاهش فعالیت آنزیم کاتالاز و پراکسیداز و افزایش پروتئین گیاهچهها در غلظت- های ۰/۰۵ تا ۰/۴درصد کیتوزان نسبت به تیمار آب مشاهده شد. با افزایش پتانسیل اسمزی به۱/۲- مگاپاسکال، درصد جوانهزنی، طول ساقهچه و ریشه چه در غلظت های ۰/۰۵ تا ۰/۴ درصد کیتوزان در مقایسه با تیمار آب افزایش یافتند. همچنین در این سطح تنش کمآبی کمترین مقدار این صفات از غلظتهای ۱تا ۳ درصد کیتوزان بدست آمد. به این ترتیب میتوان اظهار داشت که پیش تیمار بذر گلرنگ با کیتوزان در غلظتهای ۰/۴ و پایین تر از آن درصد جوانهزنی را بهبود بخشیده و تحمل گیاه را به تنش کم آبی از طریق کاهش فعالیت آنزیمهای آنتی اکسیدانت افزایش میدهد