مقاله جنسیت و تفاوت گفتمان: بررسی نشانه های گفتمانی در مکالمات روزمره سخنوران زن و مرد فارسی زبان که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در بهار ۱۳۹۱ در زبان و ادب فارسی از صفحه ۱ تا ۲۲ منتشر شده است.
نام: جنسیت و تفاوت گفتمان: بررسی نشانه های گفتمانی در مکالمات روزمره سخنوران زن و مرد فارسی زبان
این مقاله دارای ۲۲ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله جنسیت
مقاله گفتمان
مقاله تجزیه و تحلیل مکالمه
مقاله نشانه های گفتمان
مقاله نقش متنی
مقاله نقش بینا فردی

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: اعلمی منیژه
جناب آقای / سرکار خانم: صباح مریم

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
مطالعه حاضر تلاشی است جهت بررسی تفاوت گفتمان بین زنان و مردان فارسی زبان از منظر نشانه های گفتمانی با تاکید بر نوع، توالی و نقش آن ها در زبان گفتاری. چهارچوب تیوریک برینتون (۱۹۹۶) جهت طبقه بندی نقش (های) نشانه های گفتمانی به دو کلان نقش «بینافردی» و «متنی» مورد استفاده قرار گرفته است. داده ها شامل ۱۴ مکالمه روزمره ضبط شده بین سخنوران زن و مرد فارسی زبان با لهجه تهرانی بود که مورد تجزیه و تحلیل کمی و کیفی قرار گرفتند. نتایج تحقیق نشان می دهد که روی هم رفته ۳۴ نوع نشانه گفتمانی ۲۵۴ بار توسط سخنوران مورد استفاده قرار گرفتند که در میان آن ها نه/ نه بابا با بیشترین توالی پرکاربرد ترین نشانه های گفتمانی بودند. یافته دیگر این تحقیق مربوط به مقایسه توالی کاربرد نشانه های گفتمانی در گفتمان زنان و مردان فارسی زبان است. نتیجه بررسی داده ها تفاوت معناداری را در تعداد نشانه های گفتمانی در گفتمان زنان و مردان نشان نمی دهد. نتیجه تست کای- اسکوار این موضوع را تایید می کند (P= 0.157> 0.05). یافته دیگر مطالعه حاضر مربوط به است.
زنان و مردان فارسی زبان از نشانه های گفتمانی برای اهداف بینافردی/ متنی است. نتایج تحقیق تفاوت معناداری را بین گفتمان مردان و زنان فارسی زبان در استفاده از نشانه های گفتمانی برای دو منظور گفته شده نشان می دهد (P=.0.002< 0.05). به عبارت دیگر کاربرد نشانه های گفتمانی توسط مردان فارسی زبان بیشتر برای اهداف متنی بوده است، در حالی که زنان از آن ها برای نقش های بینافردی استفاده می کردند.