سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: اولین همایش ملی آموزش در ایران ۱۴۰۴

تعداد صفحات: ۱۰

نویسنده(ها):

حسین نظری شاکر – کارشناسی ارشد تحقیقات آموزشی، دانشگاه تهران
مرضیه حسنوند – کارشناسی ارشد برنامه ریزی آموزشی، دانشگاه تهران

چکیده:

بهبود کیفیت آموزش نقش اصلی را در ارتقاء توانایی های فردی و نتایج به دست آمده از فرایند آموزش دارد و برای دست یابی به آموزش با کیفیت باید تمام جنبه های دخیل در آموزش دارای استانداردهایی باشند. متأسفانه اغلب برنامه ریزان همواره توجه خود را به یک جنبه از عوامل موثر بر ارتقاء کیفیت آموزش در مدارس جلب کرده و به ابعاد دیگر کم توجهی کرده اند که این مورد می تواند به دوری از اهدف خود در راه رسیدن به آموزش باکیفیت منجر شود. در این مقاله سعی می شود، عواملی مانند کیفیت مدارس وکیفیت تدریس معلمان که در ارتقاء کیفیت آموزش دخیل می باشند مورد بحث قرار گیرد ودر مورد نقش هر یک از عوامل، نکاتی مطرح می شود که امید است اگر یک نظام آموزشی آنها را مد نظر قرار دهد، بتواند در آینده به نتایج مطلوبی در زمینه آموزشی برسد. از سوی دیگر، متخصصان علم اقتصاد همواره نحوه تأثیر گذاری سرمایه انسانی جامعه بر نتایج و برون دادهای اقتصادی را مورد توجه داشته و سوالاتی در مورد منشأ این توانایی ها مطرح کرده و همواره بر این باور بوده اند که توانایی های فعلی افراد نشانگر سرمایه گذاری های صورت گرفته بر روی این توانایی ها در گذشته می باشد و با سرمایه گذاری مناسب در جهت ارتقاء کیفیت آموزشها می توان میزان رشد اقتصادی کشور را در آینده بالا برد.