سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: دومین کنفرانس برنامه ریزی و مدیریت محیط زیست

تعداد صفحات: ۹

نویسنده(ها):

مسعود حسنی – دانشجوی دکترای فرآوری مواد معدنی، دانشگاه تربیت مدرس
احمد خدادادی – دانشیار دانشگاه تربیت مدرس، دانشکده فنی و مهندسی
محسن جعفری – جانشین مدیرعامل موسسه ولیعصر عج قرارگاه سازندگی خاتم الانبیا ص
علیرضا رنجبر – موسسه ولیعصر عج قرارگاه سازندگی خاتم الانبیا ص

چکیده:

ریزگرد (Haze) توده‌ای از ذرات جامد ریز گرد و غبار و گاه دود است که در جو پخش شده و دید افقی را میان ۱ تا ۲ کیلومتر محدود می‌کند و برای بیماران تنفسی بسیار زیان‌آور است. فراگیر شدن این پدیده در مناطق وسیعی از کشور نگرانی‏‏های فراوانی به همراه داشته است. استان خوزستان با ۱۷۷۲۰۰۰هکتار بیابان و ۶ کانون بحرانی فرسایش بادی با مساحتی حدود ۲۸۰ هزار هکتار از مناطق بیابانی ایران محسوب می‏گردد که یکی از سرچشمه‏های اصلی سرازیر شدن موج گرد و غبار به سایر نقاط کشور است. بنابراین طرحی با آیتم‏های مالچ‏پاشی و نهالکاری، احیاء و بازسازی جنگل‏‏ها و احداث بادشکن اطراف مزارع، در این استان در دستور کار قرار گرفته است که هدف آن کاهش انتقال ذرات خاک در سطح شهرها و روستاهای استان و جلوگیری از سرایت آن به سایر نقاط کشور، جلوگیری از نابودی خاکهای زراعی و کاهش آلودگی هوا است. در این مقاله سعی بر آن است به بررسی نحوه مالچ‏پاشی و نهالکاری در این سطح عظیم، مشکلات فراوان اجرای آن و اثرات و مزایای آن پرداخته گردد.