سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: نخستین همایش ملی جهاد اقتصادی در عرصه کشاورزی و منابع طبیعی

تعداد صفحات: ۵

نویسنده(ها):

ناصر صباغ نیا – دانشگاه مراغه
مهدی محب الدینی – دانشگاه محقق اردبیلی
محسن جانمحمدی – دانشگاه مراغه

چکیده:

مهندسی ژنتیک یک ابزار قدرتمندی برای سودمند بودن کارهای انجام شده برای تولید گیاهان تراربخت بور استفاده در جوامع انسانی را فراهم می‌نماید. پی تکنولوژی کیان زیرا می‌توان به عنوان استفاده از گیاهان و یا بخش‌هایی از آن‌ها برای تولید غذای بشر متی پریده بود . بیشتر گیاهان ترانسژیک برای مقاومت در مقابل برابر استرس زای زنده و غیر زنده دستوری ژنتیکی می‌شود تا کیفیت آن‌ها افزایش یابد. اما گیاهان تراریخت حاصل از روش‌های نوین بیوتکنولوژی از نظر ایمنی زیستی و مقبولیت آن بین اقشار مختلف جامعه از محدودیت‌هایی برخوردار است. همچنین نیاز استفاده از شواهد آزمایشی تأیید کننده و تصدیق علمی می‌باشد تا بتوان در مورد مزایا و معایب استفاده از مهندسی ژنتیک در تغذیه قضاوت نمود . واضح است که بیوتکنولوژی گیاهی دارای پتانسیل تأثیرگذاری بر آینده جوامع انسانی می‌باشد. نکته جالب این است که گیاهان حاصل از بیوتکنولوژی سیاسی صریح‌تر از هر سیاسی در تاریخ کشاورزی سازگار شده و مورد پذیرش قرار گرفته است . این مقاله جنبه‌های مختلف کاربرد پی تکنولوژی به عنوان یک تکنولوژی نوین را خلاصه کرده و دانش عمومی مصرف کنندگان در مورد آن را توضیح داده و چالش‌های پیش روی صنعت مصرف کننده و سایرین را تشریح می‌نماید .