سال انتشار: ۱۳۸۹

محل انتشار: پنجمین همایش ملی ایده های نو در کشاورزی

تعداد صفحات: ۴

نویسنده(ها):

مهین جانی قربان – عضو هیئت علمی مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی اصفهان

چکیده:

زاگرس منطقه ای گل خیز ازکشور لاله ها و زنبق ها ست ، اصفهان با داشتن تنوع آب و هوایی بسیار با در بر داشتن مناطقی از فریدونشهر با ۶ ماه سرما و یخبندان و متوسط بارندگی ۷۰۰ تا ۸۰۰ میلی متر تا باتلاق گاوخونی واقع در منطقه کویر مرکزی ایران با متوسط بارندگی حدود ۸۰ میلیمتر دارای تنوع زیستی و پتانسیل های با لقوه زیادی از نظر گونه های گیاهی زیبا می باشد. وظیفه متخصصین منابع طبیعی و محیط زیست شناختاین پتانسیل ها و از با لقوه به با لفعل رسانیدن آنها می باشد . گیاهان بومی در هر منطقه با شرایط اقلیمی و محدودیت ها وتنش های محیطی همان منطقه تکامل یافته وزاد آوری کرده و نسل خود را پایدار نگه می دارند. باتوجه به خشکسالی های اخیر و استفاده های بی رویه و غیر اصولی ازاین پتانسیل ها ، بایستی روند با لقوه به با لفعل رسانیدن این پتانسیل ها ، با شناخت اصول صحیح اکولوژیک صورت گیرد. در این راستا دو گونهبوته ای وپیازی در منطقه بررسی و ضمن جمع آوری نمونه های هرباریومی از انها از مناطق مختلف و انتقال آن به هرباریوم نسبت به نامگذاریدقیق علمی آنها با استفاده از فلورها اقدام شد. سپس با انجام مسافرتهای صحرایی به رویشگاه آنها، از ارتفاع گیاه، تاج پوشش، خصوصیات ساقه،برگ، گل، میوه، شروع فصل رویشی، طول مدت گلدهی و عمر گل، زمان میوه دهی، زمان خزان و ارتفاع از سطح دریا یادداشت برداری شد. گونههای مطالعه شده عبارتند از : ۱-گل راعی و [. Gladiulus segetum Ker گلایول اسپک[. [ Hypericum helianthemoides (Spach.) Boissکه در این بررسی دو گونه بومی گل راعی و نوعی گلایول از استان های اصفهان و چهارمحال بختیاری جمع آوری و شناسایی گردید و خصوصیات اقلیمی ،خاکی،فنولوژیک و موارد کاربرد هر کدام دقیقا بررسی و مشخص شد تا بتوان با شناخت کامل خصوصیات مورد بررسی و بر حسب نیاز در هر منطقه و تطابق اکولوژیکی ، اقلیمی و خاکی از آنها در فضای سبز پایدار و احیاء اراضی تخریب شده و فرسایش یافته سود جست.