سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: هفتمین کنگره علوم باغبانی ایران

تعداد صفحات: ۳

نویسنده(ها):

حمزه علی احمدی – سازمان جهاد کشاورزی سیستان و بلوچستان
موسی فرزانجو – سازمان جهاد کشاورزی سیستان و بلوچستان
حسین روحانی نژاد – سازمان جهاد کشاورزی سیستان و بلوچستان

چکیده:

به منظور ارزیابی و انتخاب توده های برتر هندوانه محلی منطقه سیستان، تعداد ۷۰ توده در سال ۱۳۸۱ از سطح منطقه جمع آوری و در سال ۱۳۸۲ در قالب طرح آگمنت کشت شدند. پس از برداشت میوه، نتایج نشان داد که بیشترین عملکرد مربوط به توده شماره ۶۰ با ۷۱/۷۶۶ تن در هکتار و کمترین آن مربوط به توده شماره ۵۲ با ۳/۳۶ تن درهکتار بود. میانگین کل توده ها ۲۵/۱۰۰ تن به دست آمد. پارامترهای آماری نشان داد که وزن میوه بیشترین میزان ضریب تغییرات را به خود اختصاص داده و کمترین مقدار مربوط به طول بذر بود. بیشترین میزان واریانس مربوط به صفت تعداد بذر بود. همبستگی میان صفات عملکرد با قطر پوست ، وزن میوه، طول میوه و وزن بذر میوه مثبت و معنی دار به دست آمد. تجزیه و تحلیل رگرسیون به روش بک وارد نشان داد که صفات قطر پوست، عرض میوه و وزن بذر میوه حداکثر تأثیر را در تغییرات عملکرد داشتند. با تجزیه به عاملها ۴ فاکتور تعیین شد. تجزیه کلاستر جهت تعیین قرابت ژنتیکی انجام و با استفاده از میانگین صفات و بر اساس داده های استاندارد شده ۴ کلاستر تعیین گردید. به طور کلی توده هندوانه محلی شمارهای ۱۳ و ۲۰ و ۴۱ و ۴۷ و ۴۹ با داشتن بیش از ۱۰ درصد قند، پوست میوه نازکتر، گوشت میوه قرمز و بذر کمتر مناسب مصرف تازه خوری هستند. نمونه های شماره ۱۶ و ۲۸ و ۴۷ و ۴۹ و ۵۵ با داشتن وزن هزار دانه بیشتر، اندازه بذر بزرگتر و تعداد بذر بیشتر مناسب مصرف آجیلی می باشند.