سال انتشار: ۱۳۹۳

محل انتشار: اولین همایش ملی وکالت، اخلاق، فقه و حقوق

تعداد صفحات: ۹

نویسنده(ها):

احد شگفت – دانشجوی کارشناسی ارشد رشته حقوق جزا و جرم شناسی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد میبد

چکیده:

با توجه به عدم ارائه تعریف تقصیر در قانون های مجازات اسلامی پیشین، و همچنین قانون مجازات اسلامی مصوب ۹۲ ، و اهمیت عنوانتقصیر چه در زمینه نظریه پردازی و چه دادرسی، که فقط به ذکر مصایق آن بسنده کرده است. و تقصیر را اعم از به بی احتیاطی و بی مبالاتی بیان نموده و سایر موارد را از زیر شاخه های این دو می باشد. ماده ۱۴۵ ق.م.ا مصوب ۹۲ «تحقق جرائم غیرعمدی، منوط به احراز تقصیر مرتکب است. در جنایات غیر عمدی اعم از شبه عمدی و خطای محض مقررات کتاب قصاصو دیات اعمال می شود. تبصره- تقصیراعم از بی احتیاطی و بی مبالاتی است. مسامحه، غفلت، عدم مهارت و عدم رعایت نظامات دولتی و مانند آن ها، حسب مورد، از مصادیق بی احتیاطی یا بی مبالاتی محسوب می شود». همه جرائم به صورت عمدی اتفاق نمی افتند. گاه فاعل، مرتکب فعلی می شود که در آن عمد نداشته است، اما به سبب وجود عناصر دیگری، عمل او قابل سرزنش میباشد. بی احتیاطی یکی از بارزترین این عناصر است که می تواندموجد مسئولیت کیفری شود.