مقاله جلوه های پایداری در شعر عبدالوهاب بیاتی که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در بهار و تابستان ۱۳۹۲ در ادبیات پایداری (ادب و زبان نشریه دانشکده ادبیات و علوم انسانی کرمان) از صفحه ۲۳۷ تا ۲۵۶ منتشر شده است.
نام: جلوه های پایداری در شعر عبدالوهاب بیاتی
این مقاله دارای ۲۰ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله عبدالوهاب بیاتی
مقاله شعر مقاومت
مقاله سخریه
مقاله نماد پردازی سیاسی

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: نعمتی فاروق
جناب آقای / سرکار خانم: امیری جهانگیر
جناب آقای / سرکار خانم: سلیمی علی

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
عبدالوهاب بیاتی از پیشگامان شعر معاصر عرب است که ندای مبارزه و آزادی خواهی، در سروده هایش طنین انداز شده است. وی ضمن انتقاد از دستگاه حاکمه، با سایه های شوم استعمار و استبداد نیز به مبارزه برمی خیزد. بیاتی، شاعری ملی و انقلابی است و شاعرانی را که در برابر ظلم و بیداد، مهر سکوت بر لب دارند، مورد انتقاد قرار داده، به سرزنش آنان پرداخته است. از ویژگی های به کار رفته در اشعار مقاومت بیاتی، بهره گیری وی از اسلوب سخریه است. کاربرد چنین شیوه ای، بی باکی و شجاعت شاعر را در مقابله با ستم می نمایاند؛ علاوه بر این، سروده های انقلابی بیاتی، نه تنها عراق، بلکه سایر کشورها را نیز که ندای آزادی خواهی در آنها شنیده می شود، در برمی گیرد. استفاده از نمادها و سمبل های سیاسی-که در ادبیات مقاومت ، گفتمان پنهانی از حرکت انقلابی، آزادی و رهایی از ظلم و ستم است-در شعر بیاتی نیز دیده می شود. این پژوهش، اشعار بیاتی را از منظر ادبیات پایداری مورد مطالعه و بررسی قرار می دهد.