سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: همایش بین المللی دین در آیینه هنر

تعداد صفحات: ۱۰

نویسنده(ها):

مریم حسینی – کارشناس ارشد معماری
نادیه ایمانی – استادیار دانشگاه تهران

چکیده:

روح آدمی رابطه ای ناگسستنی با ماوراء و آنچه به عنوان دین درفرهنگ ها اطلاق می شود دارد انسان درجستجوی خویشتن خویش با بهره گیری از ذات خود دربالاترین سطح دست به خلق هنرهایی می زند که نتیجه عالی بروز این جنبه ی فرامادی است معماری به مثابه هنری که بسیاری ازجنبه های زندگی را درخود سامان میدهد محملی مناسب برایت حقق این رخداد آسمانی است دراین مقاله چگونگی مقوله معنویت درمعماری مورد بحث است از دیدگاه سنت گرایان مفهوم معنوین درهنرها بالاخص معماری معیارهایی دارد و ناشی از عناصری است که نقش نشانه ها و رموز درپدیدآمدن آنها غیرقابل انکار است نمونه هایی از معماری معنوی را می توان دراثار برجسته اسلامی و نیز معابد هندویی مشاهده نمود درابتدا مفهوم معنویت و رابطه ان با دین از چند دیدگاه مختلف بررسی شده است ویژگیها هنرمقدس که درواقع همان هنروابسته به حقیقت مطلق است و هنردینی و هنرسنتی به عنوان تعاریفی که برای تمییز هنرمقدس شکل گرفته اند بیان شده است.