مقاله جغرافیای تاریخی شهر بادرود که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در زمستان ۱۳۸۹ در مسکویه از صفحه ۲۹ تا ۵۲ منتشر شده است.
نام: جغرافیای تاریخی شهر بادرود
این مقاله دارای ۲۴ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله بادرود
مقاله جغرافیای تاریخی
مقاله قدمت تاریخی
مقاله فارسی پهلوی
مقاله بناهای تاریخی

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: نصیری عزت اله
جناب آقای / سرکار خانم: رحمانی بادی لیلا

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
شهر بادرود از شهرهای شهرستان نطنز و استان اصفهان است و به دلیل قرار گرفتن در حاشیه کویر مرکزی ایران، دارای آب و هوای گرم و خشک است. در کتاب های قدیم تاریخی و جغرافیایی از آن به عنوان منزلی بر سر راه شهرهای مهم اصفهان و ری، تحت عناوین مختلف باذ، باد، بادافشان، دیرگچین یاد شده است.
شواهدی وجود دارد که تاریخی بودن این شهر را اثبات می کند. مهمترین آنها زبان محلی مردم این منطقه است، یعنی زبان فارسی پهلوی که شباهت زیادی به زبان دوره ساسانی دارد. علاوه بر آن، بناهای قدیمی مثل قلعه گبری و یخچال طبیعی که متاسفانه تخریب شده اند، و از آثار به جای مانده می توان از بناهایی مثل حمام نوقه، مسجد آدینه (جمعه) و دژ کهرشاهی، اماکن برجای مانده از دوره صفویه و قبل از آن یاد کرد. بارگاه امام زاده آقا علی عباس (ع) و محمد (ع) هم که دو تن از فرزندان امام موسی کاظم (ع) هستند، در محدوده این شهر قرار دارد که از نظر معماری از بناهای کم نظیر در ایران و خاورمیانه است.